Malayalam Subtitles are best viewed in Media Player Classic & KM PLAYER
എംസോണ്‍ റിലീസ് - http://www.malayalamsubtitles.org/
പരിഭാഷ :സതീഷ് ഹരിപ്പാട്
ഞാൻ പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട് അവന്റെ ഒഴുകുന്ന നഗരത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചത് ശരിയായോ എന്ന് .
ആ ജോലി പോയതുകൊണ്ടല്ല,
സത്യത്തിൽ അവനെപ്പോലെ ഒരു സുഹൃത്തിനെ ,
ഒരു യഥാർത്ഥ സുഹൃത്തിനെ,
ഇനിയൊരിക്കലും എനിക്ക് കിട്ടണമെന്നില്ല.
നീ കരയിലേക്ക് കയറുവാൻ തീരുമാനിച്ചാൽ ,
ഉറച്ച മണ്ണിൽ ചവിട്ടി നിൽക്കണമെന്ന് തോന്നിയാൽ
ചുറ്റിലുമുള്ള ദേവസംഗീതം പിന്നെ നിനക്ക് കേൾക്കുവാൻ കഴിയില്ല.
പക്ഷെ അവനെപ്പോഴും പറയാറുള്ളതുപോലെ :
"നിന്റെ കയ്യിൽ നല്ലൊരു കഥയും അത് കേൾക്കുവാൻ ആളുകളും ഉള്ളിടത്തോളം.."
"..നിന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാവുന്നില്ല ."
പക്ഷെ പ്രശ്‍നം എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ ആരും എന്റെ കഥ വിശ്വസിക്കില്ല.
എല്ലായ്പ്പോഴും അങ്ങനെയാണ് സംഭവിക്കുക. ആരെങ്കിലും അവിചാരിതമായി തലയുയർത്തി നോക്കും, അവളെ കാണും.
അത്ര എളുപ്പത്തിൽ ആർക്കും അത് മനസ്സിലാവില്ല!
ആയിരത്തിലധികം ആളുകളുണ്ടാവും ആ കപ്പലിൽ.
സമ്പന്നരായ വിനോദയാത്രക്കാർ , കുടിയേറ്റക്കാർ ,
അപരിചിതർ, പിന്നെ ഞങ്ങൾ.
എങ്കിലും അതിലൊരാൾ ഉണ്ടാവും
അവളെ ആദ്യം കാണുന്നവൻ
ചിലപ്പോൾ അയാൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരിക്കും
അല്ലെങ്കിൽ വെറുതെ നടക്കുകയായിരിക്കും.
അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ വസ്ത്രം ശരിയാക്കിയിടുകയായിരിക്കും.
പക്ഷെ കൃത്യം സമയം ആകുമ്പോൾ അയാൾ പുറത്ത്‌ കടലിലേക്ക്‌ നോക്കും.
അവളെ കാണും.
എന്നിട്ട്‌ അതിവേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവിടെയങ്ങനെ നിൽക്കും.
ഓരോ തവണയും, അതെ ഓരോ തവണയും..
അവൻ കപ്പലിൽ ഞങ്ങളുടെ മുഖത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ആർത്ത് വിളിക്കും..
അമേരിക്ക !
ആദ്യം ആരവളെ കാണും എന്നതിൻറെ പേരിൽ പന്തയം വച്ച് എനിക്ക് കുറേ പണം നഷ്ടമായി.
അമേരിക്ക !
- THE LEGEND OF 1900 - -1900 ന്റെ ഇതിഹാസം -
അതാ വിശുദ്ധ റൊസാലിയയുടെ അത്ഭുതപ്രവർത്തി!
വിശുദ്ധ റൊസാലിയയോ? അത് ലൂർദ് മാതാവിന്റെ അത്ഭുതമാണ്!
ന്യൂയോർക്ക് !
എല്ലാ കപ്പലിലും ഉണ്ടാകും ആദ്യം അമേരിക്കയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന ഒരുവൻ.
അതൊരു യാദൃശ്ചികതയോ മായയോ അല്ല,
തലയിലെഴുത്താണ്.
അവരുടെ ജീവിതരേഖയിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ് അത് .
കുട്ടിക്കാലം തൊട്ടേ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണാം അവളെ...
...അമേരിക്കയെ!
ഞാൻ ഇതിനകം കുറെ 'അമേരിക്കകൾ' കണ്ടുകഴിഞ്ഞു
ആ കപ്പലിലെ ആറ് വർഷങ്ങൾ,
യൂറോപ്പിൽ നിന്നും അമേരിക്കയിലേക്ക്, വീണ്ടും തിരിച്ച് യൂറോപ്പിലേക്ക് . കടലിൽ കുതിർന്ന യാത്രകൾ.
ഇടയ്ക്ക്‌ കരയിലേക്ക്‌ കയറുമ്പോൾ
നേരെ നിന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പോലുമാവില്ല.
ഒരു വിഡ്ഡിയെപ്പോലെ ആടിയുലഞ്ഞ്‌ നിൽക്കും.
നമുക്ക്‌ ഒരു കപ്പലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ എളുപ്പമാണ്‌. പക്ഷെ കടലിൽ നിന്ന്...
ഞാൻ അടയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. എന്തെങ്കിലും വേണോ?
ആ കപ്പലിൽ കയറുമ്പോൾ എനിക്ക്‌ 24 വയസ്സേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അന്ന് ജീവിതത്തിൽ ഒരൊറ്റ ചിന്ത മാത്രമേ ഉള്ളൂ - കുഴൽവാദ്യം വായിക്കുക.
ഇത്‌ വിൽക്കണമായിരുന്നു.
നോക്കട്ടെ.
കൊള്ളാമല്ലോ.
കാശ് കൊടുത്ത് വാങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും മികച്ച സാധനം.
ആയിരിക്കും..അന്നത്തെ കാലത്ത്.
ഇത്‌ വായിച്ചിട്ട്‌ കുറേ നാൾ ആയെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ.
കാശിനു വേണ്ടി വായിച്ചതോ? അതെ.. രണ്ടു വർഷത്തോളമായി.
അല്ലാതെ എനിക്കു വേണ്ടി മാത്രമായി ഞാൻ എന്നും വായിക്കാറുണ്ട്‌.
ഒന്നും വിചാരിക്കരുത്‌.
വലിയ വലിയ ജാസ്‌ വിദ്വാന്മാരൊക്കെ വായിച്ചിട്ടുള്ള സാധനമാണിത്‌.
ശരിയായിരിക്കും. പക്ഷെ യുദ്ധം കഴിഞ്ഞതോടെ എല്ലാവർക്കും മധുരമുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ മതി.
എല്ലാവർക്കും തെളിഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങളാണ്‌ ഇന്ന് വേണ്ടത്‌. ജാസ്‌ അല്ല.
ഇപ്പോൾ ഇത്‌ വെറും പുരാവസ്തു മാത്രമാണ്‌.
6 പൗണ്ട്‌സ് തരാം വിലയായിട്ട്‌. അതിൽ കൂടുതൽ പറ്റില്ല .
ദൈവമേ!.. അത് 25 ഡോളർ അല്ലേ വരൂ?
എന്റെ ജീവിതമാണ്‌ ഈ കുഴൽ!
ശരിയാണ്‌ , ഞാൻ അത്ര പ്രശസ്തനൊന്നുമല്ല.
പക്ഷെ എന്തായാലും 25 ഡോളറിൽ കൂടുതൽ വിലയുണ്ട്‌ എനിക്ക്‌.
അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എനിക്കിത്‌ വാങ്ങാൻ താൽപര്യമില്ല.
ഇറങ്ങുമ്പോൾ കതക്‌ അടച്ചേക്കൂ
ശരി.. നിങ്ങൾ തന്നെ ജയിച്ചു!
നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വാങ്ങിയത്‌ ഒരു സംഗീത ചരിത്രമാണ്‌.
ഇനി ഞാനൊരു ഉപദേശം തരാം…
നിങ്ങൾ പോയി എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കഴിക്ക്‌.
അവസാനമായി ഒരൊറ്റ തവണ ഞാനതൊന്ന് വായിച്ചോട്ടെ?
എന്തായിത്?..എനിക്കിനിയും കളയാൻ സമയമില്ല.
അല്ലെങ്കിൽ ശരി. വായിച്ചോളൂ
പക്ഷെ വേഗം വേണം. എനിക്ക്‌ കട അടയ്ക്കണം.
നന്ദി!
ഒരേ പോലെയുള്ള രണ്ടെണ്ണം. അല്ലേ?
എന്തുപറ്റി? ഇവിടെ കുഴഞ്ഞു വീഴില്ലല്ലോ അല്ലേ ?
നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വായിച്ച അതേ സംഗീതമാണിത്.
പറയൂ ഇതേതാണ്‌?
പേരറിയില്ല.
വളരെ അപൂർവ്വം ആളുകൾക്കേ അത്‌ കേൾക്കുവാനുള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ.
എത്ര മനോഹരമായ ശൈലി!
രാവിലെ മുതൽ ഞാൻ ആലോചിക്കുകയാണ്‌,
ആരാണ്‌ ആ പിയാനോ വിദ്വാൻ എന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
എനിക്ക്‌ തോന്നുന്നില്ല നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി കേട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്.
ആരാണത്‌?
സത്യത്തിൽ അങ്ങനെയൊരു പിയാനിസ്റ്റ്‌ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടില്ല.
എനിക്ക്‌ രഹസ്യങ്ങൾ ഇഷ്ടമല്ല. അവ മുഷിഞ്ഞുനാറുന്ന അടിവസ്ത്രങ്ങൾ പോലെയാണ്‌!
പറയൂ..ആരാണ് ഇത് വായിച്ച ആ ഭീകര൯?
അതെന്റെ സ്വന്തം രഹസ്യമാണ്‌.
വിർജിനിയൻ കപ്പലിലെ അപരിചിതനായ ഒരു കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരൻ തൊഴിലാളി പറഞ്ഞത് പോലെ
ഈ 'വിറളിപിടിച്ച നൂറ്റാണ്ടിലെ' ആദ്യ വർഷം ആയിരുന്നു അത്.
ഇത്ര എച്ചികളായ പണക്കാരോ.. മുഷിഞ്ഞ തൂവാലകളും കുറെ സിഗരറ്റു കുറ്റികളും മാത്രം ഇട്ടേച്ച് പോയേക്കുന്നു!
ഒരു വാച്ചെങ്കിലും?..പൊട്ടിയതാണെങ്കിലും മതിയാരുന്നു.
എന്തിനേറെ പറയുന്നു..ഇത്തിരി മുക്കുപണ്ടം പോലുമില്ല!
ഇവിടെ നോക്ക്.. വലിക്കാത്ത ഒരു സിഗരറ്റ് .
ഏതോ ദരിദ്രവാസിയുടെ പാർട്ടി ആയിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്താ ഇത്.. നക്കികൾ!
തിരിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള കാശിന്റെ കണക്കല്ലാതെ വേറൊന്നും മറക്കില്ല നാറികൾ.
ഇവനിതെന്ത് ഉണ്ടാക്കുവാ ഇവിടെ?
T.D. ലെമൺസ്.
ഹലോ ലെമൺ.
കുടിയേറ്റക്കാരുടെ ഓരോരോ തരികിടകൾ!
രഹസ്യമായി കപ്പലിൽ എവിടെയെങ്കിലും പ്രസവിക്കുക
എന്നിട്ട് കപ്പലിൽ കളഞ്ഞേക്കുക. തിന്നാൻ കൊടുക്കാൻ ഒരു വായ കൂടി.
ഇമ്മിഗ്രേഷൻ ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് പണിയായി.
ഇവൻ വളരുമ്പോൾ ആരാകും? മറ്റൊരു കുടിയേറ്റക്കാരൻ?
ആ കോപ്പന്മാർ പറയുന്നതൊന്നും കേൾക്കണ്ട. അങ്ങോട്ട് വാ തുറക്ക് ചെറുക്കാ.
ഇത് നിന്റെ അമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞയല്ല, പക്ഷെ ശരിക്കും പാലാണ്.
അവരിതിനെ ഒന്നാം ക്‌ളാസ്സിൽ പിയാനോയുടെ പുറത്ത് വച്ചിട്ട് പോയതാണ്.
ഏതെങ്കിലും പണക്കാരനെടുത്ത് നല്ലൊരു ജീവിതം കൊടുക്കും എന്ന് വിചാരിച്ചാവും.
-അങ്ങനെയല്ലേ ഡാനി? -നിനക്കെന്തു തോന്നുന്നു?
എന്നിട്ട് ആ കുട്ടിക്കൊരങ്ങന് ആരെയാ കിട്ടിയതെന്ന് നോക്കിക്കേ..ഒരു പിച്ചക്കാരൻ കാപ്പിരിയെ!
ദാരിദ്ര്യം തുലയട്ടെ.. നാറികൾ !
ആ പെട്ടിയുടെ പുറത്ത് T.D. എന്ന് എഴുതിയിട്ടുണ്ടാരുന്നു. നിനക്കൊക്കെ അറിയാമോ അതെന്താണെന്ന്?
ഓ..നിനക്കൊന്നും എഴുത്തും വായനയും അറിയില്ലല്ലോ!
ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം. അതിന്റെ അർത്ഥം .."താങ്ക്സ് ഡാനി "!
അവർ എനിക്ക് വേണ്ടിയാ ഈ കുഞ്ഞിനെ ഇട്ടിട്ട് പോയത്.ഞാനവനെ വളർത്തുകയും ചെയ്യും. നീയൊക്കെ പോയി ചാകെടാ പട്ടികളെ!
ഡാനീ ..നീയെന്താ അവനു പേരിടാൻ പോകുന്നത്?
ശരിയാ..അത് ഞാൻ ആലോചിച്ചില്ല.
തൽക്കാലം..അവന് ഞാൻ എന്റെ പേരുതന്നെ കൊടുക്കും. 'ഡാനി ബുഡ്മാൻ'
എന്നിട്ട് വല്യ കാശുകാരൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോലെ പേരിന്റെ ഇടയ്ക്ക് T.D. എന്നും ഇടും.
പേരിന്റെ നടുവിലായി അങ്ങനെ അക്ഷരങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് ഒരു ഗമയല്ലേ.
എല്ലാ ഊള വക്കീലന്മാർക്കും ഉണ്ട് പേരിന്റെ നടുവിൽ അങ്ങനെ.
എന്റെ വക്കീലിന്റെ പേര് ജോണ്‍ P.T.K. വണ്ടര്‍ എന്നാരുന്നു.
-ആര് ? നിനക്ക് പത്തുകൊല്ലം ജയിൽശിക്ഷ വാങ്ങിത്തന്ന അയാളോ? -നല്ല ഓർമ്മയാണല്ലോ നിനക്ക് പന്ന ചൈനക്കാരാ!
എന്റെ മകൻ വളർന്ന് എങ്ങാനും ഒരു വക്കീലായാൽ ഞാന്‍ പോയി തൂങ്ങിച്ചാവും!
എന്തായാലും അവന്റെ പേര് ഉറപ്പിച്ചു -'ഡാനി ബുഡ്മാൻ' T.D. ലെമൺ
-എങ്ങനുണ്ട്? -നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ. നീയല്ലേ അവന്റെ അമ്മ!
എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..പക്ഷെ ഇത്തിരി ചെറുതായിപ്പോയില്ലേ?
അവനൊരു പ്രഭുവിന്റെ മകനൊന്നും അല്ലല്ലോ ഡാനി.
നിനക്കവനെ ഒരു ചൊവ്വാഴ്ചയല്ലേ കിട്ടിയത്. അതുകൊണ്ട് 'ചൊവ്വ' എന്ന് വിളിക്ക്!
അതൊരു നല്ല ആശയമാണ്.
ഈ പുതിയ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ വർഷത്തിലെ
ആദ്യ മാസമാണ് അവനെ എനിക്ക് കിട്ടിയത്.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവനെ '1900' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
-പക്ഷെ അതൊരു സംഖ്യയല്ലേ? -ആയിരുന്നു..എന്നാൽ ഇനി അതൊരു പേരാണ് !
'ഡാനി ബുഡ്മാൻ T.D. ലെമൺ 1900'
വേഗം ചെല്ല് ..കുഞ്ഞ് കരയുന്നു!
എന്റെ ദൈവമേ !
ഈ ഇത്തിരിയില്ലാത്ത സാധനമാണോ ഇത്രേം തൂറിവച്ചിരിക്കുന്നത് ?
അയാൾ വിചാരിച്ചുകാണും അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ മടങ്ങിവരവാണെന്ന് .
ആ കുട്ടി കാണിച്ച അത്ഭുതങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോളത് ശരിയായിരിക്കും.
അവൻ വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്നില്ലെന്നേ ഉള്ളൂ.
അല്ല. അതും അവൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
അങ്ങനെയാണ് കുഞ്ഞ് 1900 വളർന്നത്.
ആ കപ്പലായിരുന്നു അവന് തൊട്ടിൽ.
അവരവനെ രേഖകൾ ഇല്ലാത്തതിന്റെ പേരിൽ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകും എന്ന് ഡാനി ഭയന്നിരുന്നതിനാൽ
അവൻ കുട്ടിക്കാലം മുഴുവൻ ഒളിവിലായിരുന്നു..
..ആ വെർജിനിയൻ കപ്പലിന്റെ വയറ്റിൽ!
ഇനി നീ തന്നെയൊന്നു ശ്രമിച്ചേ കാണട്ടെ.
നിന്റെ വിരൽ ഈ വാക്കുകളിലേക്ക് വയ്ക്ക്!.അക്ഷരങ്ങളൊന്നും ഓടിപ്പോകാതിരിക്കട്ടെ.
- മാൻ... - കൊള്ളാം..അങ്ങനെ!
...ഗോ.
- മാ... - കുറച്ചുകൂടെ . ...മാ!
നീ നന്നായി വായിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. മിടുക്കൻ!
ഇനി എൻജിനിൽ ഒക്കെ കേൾക്കുന്നതുപോലെ അതെല്ലാം ഒന്ന് ചേർത്ത് വായിക്ക് ..പകട്ട് ..പകട്ട്. !
വായിക്ക്!
മാൻ-ഗോ-മാ-മ .
അങ്ങനെ!!
ഡാനി..എന്തിനാ ഇത്രേം ചിരിക്കുന്നത്?
ഇതൊക്കെ കുതിരകളുടെ പേരുകളാണ്.നിനക്ക് കേട്ടിട്ട് ചിരി വരുന്നില്ലേ?
എനിക്കൊത്തിരി ഇഷ്ടമാണ് കുതിരകളുടെ പേരുകൾ .
ഇത് വായിക്ക്,ഇന്നലെ ക്ലെവർലാന്റിൽ ഓടിയ കുതിരയാ.
ഹാപ്പി ഹൂഫേഴ്സ്
ഇനി ഇത് കേൾക്ക് !
സാസ്സി ലാസ്സി!
ഇനിയുമുണ്ട്, റെഡ് ഹോട്ട് മാമ്മ.
'അമ്മ' എന്നുവച്ചാൽ എന്താ ഡാനി?
'അമ്മ'??
അതൊരു കുതിരയാണ്!
-കുതിരയോ? -ഒരു പന്തയക്കുതിര !
അമ്മമാർ നല്ലയിനം കുതിരകൾ ആണ്.ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പന്തയക്കുതിരകൾ !
പന്തയം വച്ചാൽ ഉറപ്പായും ജയിക്കും.
നാരങ്ങകളുടെ രാജാവ്.
ഡാനി, ഇത് വായിച്ച് നോക്ക് .
T.D. എന്നുവച്ചാൽ 'താങ്ക്സ് ഡാനി ' എന്നല്ല.
ഏതാ ഈ അലവലാതി?
ഇന്നത്തെ വായന കഴിഞ്ഞു. കൂടുതലായാലും ശരിയാവില്ല.
വേറെ എന്തോക്കെയാ ശരിയല്ലാത്തത് ഡാനി?
വിർജിനിയയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള ഒന്നും ശരിയല്ല.
ഒന്നും.
കരയിൽ ഭീകര സ്രാവുകൾ ഉണ്ട്.നിന്നെ തിന്നുകളയും..സൂക്ഷിച്ചോ!
കണ്ടോ ഇത്? കരയിലെ വെള്ള സ്രാവുകളുടെ പണിയാണ്.
'അനാഥാലയം' എന്ന് വച്ചാൽ എന്താ?
അതീ കുട്ടികളില്ലാത്ത ആളുകളെ പാർപ്പിക്കുന്ന വലിയ ജയിലാണ്.
അപ്പോൾ ഞാൻ ഇല്ലാരുന്നെകിൽ നിങ്ങളെ അവർ 'അനാഥാലയത്തിൽ ' ഇട്ടേനെ.
അത് ശരിയാ.ഇനി മോൻ ഉറങ്ങിക്കോ.
അസാധാരണമായ ആ 'ഒഴുകുന്ന നഗരത്തിൽ'
1900 ന് ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടായി.
കപ്പലിലെ ഡോക്ടറെപ്പോലെ പ്രത്യേകതയുള്ള കുറേ കുടുംബാംഗങ്ങൾ.
വാ തുറക്ക്‌, ദാ ഇങ്ങനെ.
എന്താ ഡോക്റ്ററേ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്‌? സുഖമില്ലേ?
എന്താ നിങ്ങളുടെ പേര്‌?
ഡോ. ക്ലൗസെർമ്മൻസ്പിശ്വെഗെൻസ്ദൊർഫെന്റഗെ.
എന്ത്‌ മനോഹരമായ പേര്‌! ഒരു അത്യാവശ്യത്തിന്‌ വിളിക്കേണ്ടി വന്നാൽ വളരെ എളുപ്പമായിരിക്കും!
പാചകക്കാരും നാവികരും റേഡിയോ ഓപ്പറേറ്റർമ്മാരും വെയിറ്റർമ്മാരും അടങ്ങുന്ന
ആ സംഘം അവനെ പൊന്നുപോലെ വളർത്തി.
എല്ലാവരും തങ്ങളാൽ കഴിയുന്ന വിദ്യാഭ്യാസം അവനു നൽകി.
കപ്പിത്താൻ പോലും , അയാളുടേതായ രീതിയിൽ ആ കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗമായി.
ക്യാപ്റ്റൻ സ്മിത്‌, വളരെ നല്ല മനുഷ്യൻ, ആകെ മൂന്ന് കുറവുകളേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ
ഇടുങ്ങിയ ഇടങ്ങളെ അയാൾക്ക്‌ പേടിയായിരുന്നു, മുങ്ങിച്ചാകുമോ എന്ന ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പിന്നെ മധുരമുള്ളതൊന്നും ഇഷ്ടമല്ല.
1900 എത്ര തവണ നിന്നോട്‌ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഇങ്ങോട്ട്‌ കേറിവരരുതെന്ന്?
പ്രത്യേകിച്ചും മോഷ്ടിക്കാനായിട്ട്‌.
എടുത്ത സാധനം അതേപോലെ തിരിച്ചു വച്ചിട്ട് പൊയ്ക്കോ നിന്റെ താവളത്തിലേക്ക്‌.
അല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ ഞാൻ അനാഥാലയത്തിലാക്കും!
മിസ്റ്റർ ബുഡ്മാൻ, നിർത്തിക്കോണം ഈ അനാഥച്ചെക്കനുമായുള്ള ഇടപാട്‌.
നിയമവിരുദ്ധമാണിത്!
നിയമത്തിനോട്‌ പോയി പണിനോക്കാൻ പറ!
കൊടുങ്കാറ്റ് അടിക്കുമ്പോള്‍ നീയെന്താ ചിന്തിക്കുന്നത്?
എന്ത്? എന്റെ വക്കീല്‍ ജനിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുമോന്നോ?
അതെ, കൊടുങ്കാറ്റ്.
അവന് ഞാന്‍ ആദ്യമൊരു താക്കീത് കൊടുത്തതാ, കേട്ടില്ല, അതാ തട്ടിക്കളഞ്ഞത്!
നീയെന്താ ചിന്തിക്കുന്നത്? ബ്രഡ്ഡും ജാമും കിട്ടിയാല്‍ കൊള്ളാമെന്നോ?
അതെ.
-ഞാനെന്താ ചിന്തിക്കുന്നതെന്നറിയാമോ, മിക്ക്‌? -നിനക്ക്‌ വട്ടാണെന്ന്!
ഡാനീ, പെഡ്രോയോട് പറ ഞാനെങ്ങനാ ആ വക്കീലിന്റെ തലയെടുത്തത് എന്ന്.
വാല്‍ഡോര്‍ഫില്‍ വച്ച് നടന്നതല്ലേ? ഞാനവിടെ പോയിട്ടില്ല.
വെള്ളക്കാരെന്നെ അവരുടെ കക്കൂസുകളില്‍ മാത്രമേ കേറ്റിയിരുന്നുള്ളൂ.
സൂക്ഷിച്ച്!!
-ഡാനീ - എന്തെങ്കിലും പറയൂ.. - ഡാനീ
- മാറി നിലക്ക് , നോക്കട്ടെ. -ആരെങ്കിലും ഡോക്ടറെ വിളിക്ക്.
ഡാനി..അനങ്ങല്ലേ .
-ഒന്നുമില്ല - പുറത്ത് ചെറുതായി ഒന്ന് തട്ടി. അത്രേയുള്ളൂ.
- എല്ലാരുമൊന്ന് മാറിക്കേ! -ഡോക്ടര്‍ വരുന്നു.
ഡോക്ടര്‍ ക്ല - ക്ല-ക്ലോസ്...
ക്ലോസ്..ക്ലോസര്‍മാന്‍!
'ക്വിക്ക് ഓൺ ദി ട്രിഗർ' ആയിരുന്നു മുന്നില്‍
(കുതിരപന്തയത്തെ പറ്റിയുള്ള വാര്‍ത്ത )
പാവം ഡാനിയ്ക്ക് പോകാന്‍ മൂന്നു ദിവസങ്ങള്‍ വേണ്ടിവന്നു.
ഷിക്കാഗോയില്‍ വച്ചു നടന്ന ആറാമത്തെ മത്സരത്തില്‍ അയാള്‍ വിട്ടുകൊടുത്തു. മറ്റ് കുതിരകളെയൊക്കെ മറികടന്ന്
'ഡ്രിങ്കബിള്‍ വാട്ടര്‍' വിജയിച്ചു.
ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞത്...
ഇത്രയധികം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചില്ലായിരുന്നു എങ്കില്‍
ഡാനി ചിലപ്പോള്‍ രക്ഷപ്പെട്ടേനെ എന്നാണ്.
പക്ഷെ ഊഹാപോഹങ്ങളിലല്ല ഉറപ്പുകളിലാണ് ചരിത്രം നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
അങ്ങനെ പെട്ടെന്നൊരു നാള്‍
ലെമണ്‍ 1900 രണ്ടാമതും അനാഥനായി.
അപ്പോള്‍ അവന് എട്ടു വയസ്സായിരുന്നു.
അപ്പോഴേക്കും യൂറോപ്പിനും അമേരിക്കയ്ക്കും ഇടയിലായി അവനൊരു 50 തവണയെങ്കിലും യാത്ര ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
കടലായിരുന്നു അവന്റെ വീട്.
അവന്റെ തൊലിയൊക്കെ ചെതുമ്പലായിക്കാണുമല്ലോ.
അവന് കൈകള്‍ക്ക് പകരം മീന്‍ചിറകുകള്‍ മുളച്ചു കാണും .
അതൊരു തമാശയല്ല , സത്യമാണത്.
- പന്തയം വയ്ക്കുന്നോ നിങ്ങള്‍? - മണ്ടത്തരം പറയാതെ .
അവന്‍ ഒരിക്കലും കരയില്‍ കാലുകുത്തിയില്ല.
അവന്‍ തുറമുഖങ്ങളില്‍വച്ച് പല തവണ കര കണ്ടു. പക്ഷെ ഒരിക്കലും കപ്പലിന് വെളിയില്‍ ഇറങ്ങിയില്ല
അങ്ങനെ ഒരുത്തന്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നുപോലും ലോകത്തിനു അറിവില്ലായിരുന്നു.
അവന്റെ പേര് പതിഞ്ഞ ഒരു നഗരമോ പള്ളിയോ ആശുപത്രിയോ ബെയ്സ് ബോള്‍ ടീമോ
ലോകത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവനൊരു രാജ്യമോ , ജന്മദിനമോ കുടുംബമോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .
ഔദ്യോഗികരേഖകൾ പ്രകാരം അവന്‍ ഒരിക്കലും ജനിച്ചിട്ടേ ഇല്ലായിരുന്നു .
അമേരിക്ക !
തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകല്‍ ആണ് വകുപ്പ്!
ഒരു ദിവസം ഇവന്റെ ബന്ധുക്കള്‍ ആരെങ്കിലും അന്വേഷിച്ച് വന്നാല്‍
തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകലിന് നിങ്ങള്‍ അകത്താകും , ക്യാപ്റ്റന്‍.
എട്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞില്ലേ.ഇനിയതിനു സാധ്യതയില്ല .
എന്തായാലും അവനൊരു സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കാനുള്ള സമയമായി .
ഞാന്‍ അനാഥാലയത്തിന്റെ മേധാവിയ്ക്ക് ഒരു കത്തെഴുതിയിട്ടുണ്ട്.താങ്കള്‍ അത് കൊടുക്കണം.
അപ്പോള്‍ ശരി ക്യാപ്റ്റന്‍. പയ്യന്‍ എവിടെ?
ഇവര്‍ക്ക് വഴി കാണിച്ചു കൊടുക്കൂ.
മുന്നോട്ട് !
പതിയെ!
മുകളിലും താഴെയും എല്ലായിടത്തും നോക്ക്!
ആ ബാഗിലെന്താ? എല്ലാം വിശദമായി പരിശോധിക്ക്!
-ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ ഇവിടെയെങ്ങാനും കണ്ടോ ? -ഇല്ല .
22 ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിര്‍ജിനിയന്‍ റിയോ ഡി ജെനീറോയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
അപ്പോഴും 1900 നെ കണ്ടുകിട്ടിയില്ല. ആര്‍ക്കും അവനെപറ്റി ഒരു അറിവുമില്ലായിരുന്നു .
എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയം മരവിച്ചിരുന്നു.
കാരണം അവരെല്ലാം ആ കുട്ടിയെ അത്രകണ്ട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
ആരും അത് തുറന്നു പറഞ്ഞില്ല എങ്കിലും.
-ക്യാപ്റ്റന്‍ ! എഴുന്നേല്‍ക്ക്! -നാശം! ഉറങ്ങാനും സമ്മതിക്കില്ല.
- വേഗം വാ എന്റെ കൂടെ ! - കര്‍ത്താവേ !
- എന്ത് പറ്റി? കപ്പല്‍ മുങ്ങുവാണോ? - അല്ല, അതിലും കുഴപ്പം പിടിച്ച കാര്യമാ!
- എന്താ അവന്റെ പേര്? - 1900
-പാട്ടിന്‍റെ പേരല്ല ചോദിച്ചത്, ഈ കുട്ടിയുടെ. -അതു തന്നെയാ പറഞ്ഞത്. "1900".
നല്ല പാട്ട്‌!
ക്യാപ്റ്റൻ സ്മിത്തിന്‌ അവനോട്‌ പലതും ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു:
“ എവിടുന്നാണ്‌ നീ പിയാനോ വായിക്കാൻ പഠിച്ചത്‌?”
“നീ ഏത്‌ മാളത്തിൽ പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു?”
“ നിനക്കീ സംഗീതം എങ്ങനെ കിട്ടി?”
“എന്ത്‌ ബാധയാണ്‌ നിന്റെ മേൽ കേറിയത്‌?"
പക്ഷെ അദ്ദേഹം യൂണിഫോമിൽ ആയിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഒന്നേ പറയാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ: “ഇതെല്ലാം നിയമവിരുദ്ധമാണ്‌”
നിയമങ്ങൾ പോയി തുലയട്ടെ!
അങ്ങനെ തന്നെയാ അവൻ പറഞ്ഞത്‌- “നിയമങ്ങൾ പോയി തുലയട്ടെ.”
പക്ഷെ ആ കഥയും ഈ റെക്കോർഡും തമ്മിൽ എന്താണ്‌ ബന്ധം?
അപ്പോൾ ഇതുവരെ കാര്യം മനസ്സിലായില്ലേ? ഇത്‌ അവന്റെ സംഗീതം ആണെന്ന്!!
ഡാനി ബുഡ്മാൻ T.D ലെമൺ 1900 ന്റെ സംഗീതമാണിത്‌!
ഏഴ്‌ സമുദ്രങ്ങളും ഇളക്കിമറിക്കാൻ കഴിവുള്ള മഹാ സംഗീതമാന്ത്രികൻ!
അത്ഭുതം തന്നെ!
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമാണെങ്കിൽ ഈ റെക്കോർഡ്‌ അമൂല്യമായൊരു നിധിയാണ്.‌
നമ്മളെ രണ്ട്‌ പേരേയും സമ്പന്നരാക്കാൻ ഇത്‌ മതി.
ഈ റെക്കോർഡ് നിങ്ങൾക്കെവിടുന്ന് കിട്ടി?
ആകെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരെണ്ണം നശിപ്പിച്ച് കളഞ്ഞതാണല്ലോ.
ഈ റെക്കോർഡ്...
അവർ തത്സമയ റെക്കോർഡിങ്ങിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതാണ്.
നിങ്ങൾ ഇതെങ്ങനെ...?
ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ എടുത്തു കഷ്ണങ്ങളെല്ലാം ഒട്ടിച്ചെടുക്കാൻ.
അതിലൊരു പിയാനോയുടെ അകത്തുനിന്ന് യാദൃശ്ചികമായി കണ്ടെത്തിയതാണ് ഇത്.
അത് രണ്ടും ഒരു ആക്രിക്കാരന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയതാണ്.
ഒരു പഴയ കപ്പൽ ഒഴിപ്പിച്ചപ്പോൾ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാണത്രെ.
അവരെന്തായാലും കപ്പൽ രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പൊളിക്കും.
എന്താ പറഞ്ഞത്? പൊളിക്കുമെന്നോ?
ആ പഴയ കപ്പൽ എവിടെയാ? പൊളിക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നത്? -ദാ ..അത് തന്നെ. -നന്ദി.
-നിങ്ങൾ എവിടുന്നാ? -ലിവർപൂൾ
-എന്താ നിങ്ങളുടെ തൊഴിൽ? -ബാർബർ ആണ്. - ഇവിടെ ഒപ്പിടൂ. -നന്ദി.
അടുത്തയാൾ വരൂ.! എന്താ നിങ്ങളുടെ തൊഴിൽ?
-പാചകം , മുടിവെട്ട് , തയ്യൽ എല്ലാം ചെയ്യും. -അത്രയധികം ഇവിടെ ആവശ്യമില്ല. പോ പുറത്ത് !
-ഞാൻ ഒരു മെക്കാനിക്കും കൂടിയാണ്. - പോകാനല്ലേ പറഞ്ഞത്!! അടുത്തത്!
-നിങ്ങൾ എന്താ ചെയ്യുന്നേ? -ഞാൻ കുഴൽ വായിക്കും.
- ഇവിടെ ആവശ്യത്തിന് പക്കമേളക്കാർ ആയിട്ടുണ്ട്,അതുകൊണ്ട് സ്ഥലം കാലിയാക്ക് !
അടുത്തയാൾ വരൂ.!
-അതും വായിച്ചോണ്ട് അവനിതെങ്ങോട്ടാ പോകുന്നെ?
- എന്താരുന്നു ആ വായിച്ചത്? -അറിയില്ല.
- അതാണ് ജാസ്!
-ജാസ്!
-എന്താ നിങ്ങളുടെ പേര്? -മാക്സ് ടൂണി.
അതുശരി!
എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷകരമായ ദിനമായിരുന്നു അത്.
അത്രയധികം ആളുകൾ. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങിയ പ്രത്യാശ,
വിടപറയലുകൾ, ഉച്ചത്തിലുള്ള സൈറൺ, ലോകമൊന്നാകെ അവിടെ ഒഴുകി നീങ്ങി.
എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമൊരുക്കിയ ഒരു വലിയ ആഘോഷം പോലെ.
പക്ഷെ മൂന്നേ മൂന്നു ദിനങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കടലിന് ഉത്സവം മതിയായി.
പൊടുന്നനെ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ അത് സംഹാര താണ്ടവമാടി.
ഒരു കുഴലൂത്തുകാരന് അതിഭീകരമായ കൊടുങ്കാറ്റിൽ
ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല.
അന്നേരം കുഴലൂതി കൂടുതൽ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കാതെ ഇരിക്കുകയാവും ഉചിതം
പക്ഷെ എനിക്കങ്ങനെ അവിടെ പിടിച്ച് നിൽക്കാനായില്ല.
തലയ്ക്കകത്ത് ആരോ പറയുന്നതുപോലെ -" അവൻ ഒരു പട്ടിയെപ്പോലെയാണ് ചത്തത്!"
എനിക്കങ്ങനെ ഒരു പട്ടിയെപ്പോലെ ചാകണ്ട!
നാശം.. വഴിതെറ്റിപ്പോയി!
എന്താ പ്രശ്നം?
നിന്റെ കടൽക്കാലുകൾ എവിടെപ്പോയി?
നിങ്ങളാണ് പുതിയ കുഴലൂത്തുകാരൻ അല്ലെ?
കേട്ടിരുന്നു.
എന്റെ കൂടെ വാ. നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കുള്ള മരുന്ന് എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്.
എന്റെ പിറകേ വാ.
-ആ ബ്രേക്ക് വിടുവിക്കൂ. -അത് വേണോ?
- എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ.
ഇനി എന്റെ അടുത്തു വന്നിരിക്ക് .
-നിങ്ങൾക്ക് വട്ടാണ്! -വേഗം ഇരുന്നോ..അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഇരിക്കാൻ പറ്റിയെന്നു വരില്ല.
-നിങ്ങൾക്ക് കുട്ടികളുണ്ടോ? -ഇല്ല.
അയ്യോ എങ്കിൽ നിങ്ങളെ അവർ അനാഥാലയത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി പൂട്ടിയിടും!
-ഇവന് മുഴുത്ത പ്രാന്താ!
-അയ്യോ, അമ്മേ!! -ആഹാ നിങ്ങൾക്ക് കുതിരകളെപ്പറ്റി അറിയാമല്ലോ!
-കുറച്ച്. -നന്നായി.
കടൽ ഞങ്ങളെ തൊട്ടിലാട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
വിളക്കുകളിലും തടി ഉപകരണങ്ങളിലും തൊട്ടുരുമ്മി ഞങ്ങൾ ഒഴുകി നടക്കുകയായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ ശരിക്കും കടലിന്റെയൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
രാത്രിയുടെ സ്വർണ്ണപ്രതലത്തിൽ തളച്ചിടപ്പെട്ട
രണ്ട് ഭ്രാന്തൻ നർത്തകർ!
-വേണോ കുറച്ച്? -ചിയേഴ്സ് !
ശുഭരാത്രി, ക്യാപ്റ്റൻ.
-വരുന്നോ ഒന്ന് കറങ്ങാൻ? -1900!!
നീയല്ലാതെ വേറെയാരുമില്ല ഈ കപ്പലിൽ ഇതുപോലെയുള്ള വട്ടുകൾ കാണിക്കാൻ.
വെറുതെ ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ച് നോക്കിയതാണ്.
ശരിക്ക് പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒന്നും നശിപ്പിക്കില്ല.
എന്നോട് ബ്രേക്കിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു. ശരിയാക്കി കൊടുത്തു, പിന്നെ നല്ല രസമാരുന്നു!
-ആ വാതിൽ ശരിയാക്കാൻ എത്ര ചിലവാകും? -അറിയില്ല, ഭയങ്കര വലുതായിരുന്നു അത്!
-നമ്മൾ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഈ കപ്പലിൽ കൽക്കരി വാരി ജീവിക്കേണ്ടി വരും!
നാശം!
എന്തായാലും ഇപ്പോഴേ അറിയാം വയസ്സാകുമ്പോൾ നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന്.
നമ്മൾ കടലോളം കൽക്കരി വാരിക്കൂട്ടും.
-ഹേയ് -എന്താ?
-നിങ്ങൾ ന്യു ഓർളിൻസിൽ നിന്നാണല്ലേ? -എങ്ങനെ മനസ്സിലായി?
-എനിക്കിഷ്ടമാ ആ പട്ടണം. -നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം? ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശീതകാലത്ത് ആ സ്ഥലം എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് .
അതുപോലെ മാർച്ച് മാസത്തിൽ
ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ചില വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ
മഞ്ഞിന്റെ പാളികൾ താഴേക്ക്‌ വന്ന് ഒരു മൂടുപടം തീർക്കും.
അത് വഴിവിളക്കുകളുടെ തൊട്ടുകീഴെയായി തൂങ്ങിക്കിടക്കും.
തിളങ്ങുന്ന ഒരു വെളുത്ത വാൾ പോലെ. അതൊരു മായാജാലമാണ് !
വീടുകൾക്ക് മേൽക്കൂരകളും മരങ്ങൾക്ക് ശിഖരങ്ങളും മഞ്ഞിൽ നഷ്ടമാകും.
സെന്റ് ലൂയിസ് പള്ളിയുടെ ഗോപുരത്തിന്റെ മുന മഞ്ഞുവീഴ്ചയിൽ മറയും.
കഴുത്തിന് മുകളിലേക്ക് എല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമാകും.
ജാക്സൺ ചത്വരത്തിൽ ആകെ കാണാൻ കഴിയുന്നത് ഒരു കൂട്ടം തലയില്ലാത്ത ശരീരങ്ങളെയാവും.
പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടുന്നവർ "വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും സുഖമാണോ?"-വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കും .
മനോഹരം! പെട്ടെന്ന് നിർത്തിയത് മോശമായിപ്പോയി.
പക്ഷെ ഇതെല്ലാം നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം?
ആർക്കറിയാം?
അറിയാമോ ,
ഈ കപ്പലിൽ വന്ന് കേറിയപ്പോൾ മുതൽ
ഒരാളെ പറ്റി കുറേ കഥകൾ ഞാൻ കേൾക്കുന്നു,
ഒരു ട്രെയിനിന്റെ അത്രയും നീളമുള്ള പേരുള്ള ഒരാൾ.
ഈ കപ്പലിൽ ജനിച്ച് വീണിട്ട് ഒരിക്കലും കര കാണാത്ത ഒരുത്തൻ.
വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല! കരയിൽ കാലുകുത്താതെ 20 വർഷങ്ങൾ !!!
27 ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.
അവർ പറയുന്നു അവൻ ഇതുവരെ കേൾക്കാത്ത തരത്തിലുള്ള സംഗീതം ഉണ്ടാക്കുന്നവനാണെന്ന്.
ഞാനും കേട്ടിട്ടുണ്ട് അവന്റെ സംഗീതം.
ആദ്യം ഞാൻ വിചാരിച്ചു അത് നീയാണെന്ന്.
പക്ഷെ പിന്നെ മനസ്സിലായി അല്ലെന്ന്.
നീ 1900 ആണെങ്കിൽ നിനക്ക് ന്യു ഓർലിയൻസിനെ പറ്റി പറയാൻ കഴിയില്ലല്ലോ .
നീ അവിടെ പോയിട്ടുണ്ടല്ലോ അല്ലേ ?
ഞാൻ ഇതുവരെ അവിടെ കാലുകുത്തിയിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നീ വിശ്വസിക്കുമോ?
നീ ആരും ആയിക്കോട്ടെ..ഞാൻ മാക്സ് ടൂണീ.
പരിചയപ്പെട്ടതിൽ സന്തോഷം.
ഹേയ് മുകളിലുള്ളവരേ ! നമ്മൾ ഇത് ബോംബ് വച്ച് തകർക്കാൻ ആണ് പദ്ധതി.
അല്ലാതെ ഇവിടെയിട്ട് മീനുകളെ കൊണ്ട് തീറ്റിക്കാനല്ല!
ഏകദേശം കഴിയാറായി,അവസാനത്തെ പെട്ടികൾ നിരത്തുവാ!
-എങ്ങോട്ടാ ഈ കേറി പോകുന്നത്? -എനിക്കൊരാളെ കാണണം.
-വെറുതെ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കല്ലേ. -പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവില്ല!
നിങ്ങൾക്ക് എന്താ വേണ്ടത്?
നായിന്റെ മക്കളെ , ഞാൻ ഒന്ന് കേറി നോക്കിക്കോട്ടെ!
-ഒന്നൂടെ പറഞ്ഞേ,ഞാൻ ശരിക്ക് കേട്ടില്ല. -പറയാം!
നിങ്ങൾ ആ കപ്പൽ തകർക്കാൻ പോകുന്നില്ല, കാരണം എന്റെ സുഹൃത്ത് അതിനകത്തുണ്ട് .
-കൊലപാതകത്തിന് നിങ്ങൾ ഉത്തരം പറയേണ്ടി വരും. -വിളിച്ചോണ്ട് പോ ഈ പ്രാന്തനെ.
-എന്തെങ്കിലും ചെയ്ത് ഇവനെ ഒഴിവാക്ക് ഇവിടെ നിന്ന്! -ഞാൻ വെറുതെ പറയുന്നതല്ല,ഞാൻ ഒരു ഭ്രാന്തനുമല്ല.
-വിർജിനിയൻ കപ്പലിനുള്ളിൽ ഒരുത്തൻ ഉണ്ട് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ കർത്താവിനെ ഓർത്ത് നിങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചേ പറ്റൂ!
ഞങ്ങൾ എല്ലാം അരിച്ചുപെറുക്കി വൃത്തിയാക്കിയതാ.ഇപ്പോൾ അതിൽ ഉള്ളത് സ്ഫോടകവസ്തുക്കൾ മാത്രമാണ്.
നിനക്കെന്താ ഇത്ര ഉറപ്പ് അതിലൊരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടെന്ന്?
എന്തെങ്കിലും തെളിവുണ്ടെങ്കിൽ കാണിക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ പുറത്തുപോ!
അവൻ അകത്തുണ്ടെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്‌.
ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല നാളുകൾ ജീവിച്ചത് ആ കപ്പലിലാണ്.
നിങ്ങൾ മൂന്നാം ക്‌ളാസ്സിൽ ചാരി വച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പിയാനോ കണ്ടിരുന്നോ?
വിർജിനിയൻ മാത്രമാണ് ലോകത്ത് മൂന്നാം ക്‌ളാസ്സിൽ പിയാനോ ഉള്ള കപ്പൽ.
ഉണ്ടായിരുന്നോ? പറയ്!
ശരിയാ മൂന്നാം ക്‌ളാസ്സിൽ ഒരു പിയാനോ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അത് നിലത്ത് വച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
എങ്ങനെ വച്ചിരുന്നതായാലും അതും കപ്പലിൽ ഉണ്ടെന്നു പറയുന്ന പ്രേതവും തമ്മിലെന്ത് ബന്ധം?
ഒരു കപ്പലിൽ ചിലപ്പോൾ ഒരായിരം പ്രേതങ്ങൾ കണ്ടെന്ന് വരും.
ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നോ ഇവിടുന്ന് അതോ ഞാൻ പോലീസിനെ വിളിക്കണോ?
എന്നെ തൊട്ടുപോകരുത്‌!!
നിങ്ങൾ പറയുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് പ്രേതങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഒരു പിയാനോ വിദ്വാൻ ഉണ്ട്.
മിണ്ടരുത്! പിയാനോ വിദ്വാൻ പോലും!
അത്രയും വർഷങ്ങൾ ഈ കപ്പലിൽ നീയെന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു?
-ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു എന്നോ? -അതെ.
-എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു?
-ഞാൻ വായിച്ചു!
മാന്യ മഹാ ജനങ്ങളെ.
ഞാൻ ഫ്രിറ്റ്സ് ഹെർമൻ, വെർജിനിയയിലേക്ക് സ്വാഗതം.
അറ്റലാന്റിക് ജാസ് ബാൻഡിന്റെ ഒപ്പം നിങ്ങൾക്ക് നല്ലൊരു സായാഹ്നം ആശംസിക്കുന്നു.
1900, ദയവുചെയ്ത് വളരെ ലളിതമായ എന്തെങ്കിലും വായിച്ചാൽ മതി. കേട്ടോ?
ഞങ്ങൾ വായിച്ചു,കാരണം ,കടൽ അത്ര വലുതും ഭയാനകവും ആയിരുന്നു.
ആളുകൾക്ക് സമയം പോകുന്നതും അറിയില്ല.
തങ്ങൾ ആരാണെന്നോ എവിടെയാണെന്നോ പോലും അവർ മറന്നുപോകും.
ഞങ്ങളുടെ സംഗീതം അവരെ നൃത്തം ചെയ്യിച്ചു. നൃത്തം ചെയ്യുന്നവർ ദൈവത്തെപോലെയാകും അവർ മരിക്കില്ല.
ദൈവം പോലും നൃത്തം ചെയ്തു പോകുന്ന സംഗീതം.
ദൈവം ഒരു കറുത്ത വർഗക്കാരൻ ആയിരിക്കണം.
പാട്ട് കഴിഞ്ഞു !
ദൈവമേ ഞാനൊരു പാപിയായിരിക്കും. അതിനാണോ ഈ ശിക്ഷ?
ഇതാണ് സംഗീതം.. ഇനിയും പോരട്ടെ!
പക്ഷെ 1900 അവന്റെ സ്വന്തം സംഗീതം വായിച്ചത് മൂന്നാം ക്ലാസിലായിരുന്നു.
ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമോ രാത്രി വളരെ വൈകിയോ'ലളിതമായ' സ്വരങ്ങൾ വായിക്കേണ്ടിവരാത്ത സമയങ്ങളിൽ
അവനവിടേക്ക് ചെന്നു.
അസാധാരണമായത് മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോൾ അവന്റെ സംഗീതത്തിൽ .
വായിക്കുമ്പോൾ നീ എന്താണ് ആലോചിക്കുന്നത്?
പിയാനോയുടെ കട്ടകളിൽ വിരൽ തൊടുമ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സിലെന്താണ്?
കഴിഞ്ഞ രാത്രി ഞാൻ മനോഹരമായ ഒരു രാജ്യത്തായിരുന്നു.
സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങൾ മുടിയിൽ പൂശിയ സ്ത്രീകൾ.
അവിടം മുഴുവൻ കടുവകളായിരുന്നു.
അവൻ യാത്രയിലായിരുന്നു...ഓരോ വ്യത്യസ്ത സഥലങ്ങളിലേക്ക്.
ലണ്ടന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത്, നാട്ടിൻ പുറത്ത് ഒരു ട്രെയിനിൽ,
ഭീമാകാരമായ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതത്തിന്റെ അരികിൽ,
ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പള്ളിയിൽ,
രൂശിത രൂപങ്ങളിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി..
അവൻ സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
ഹേയ്‌ ഒരു ടരന്റില്ല വായിക്ക്‌!
ആദ്യം നീ പറ അതെങ്ങനെയാണെന്ന്.
കപ്പലിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആളുകളെല്ലാം ആ അഭൗമമായ സംഗീതത്തെപറ്റി വാചാലരായി.
നാലു കൈകളുള്ള ഒരാളെപ്പോലെ അത്രയും വേഗത്തിൽ വായിക്കുന്ന
ഒരു പിയാനോ വിദ്വാനെപറ്റി അവർ സംസാരിച്ചു.
സത്യവും അല്ലാത്തതുമായ കഥകൾ പ്രചരിച്ചു.
അമേരിക്കൻ സെനറ്റർ ആയിരുന്ന വിൽസണെ പോലെ
ഡാനി ബുഡ്മാൻ T.D. ലെമൺ 1900 ന്റെ സംഗീതം ആസ്വദിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം
മൂന്നാം ക്ലാസ്സിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നവർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അമേരിക്ക!
എന്താ നിർത്തിക്കളഞ്ഞത്‌?
ക്ഷമിക്കണം ഞാൻ കടലിൽ വച്ച്‌ മാത്രമേ വായിക്കാറുള്ളൂ.
തുറമുഖം കരയാണ്‌.
-ഞാൻ കരയിൽ വച്ച്‌ വായിക്കാറില്ല. -അപ്പോൾ പുറത്തൊന്നും ചുറ്റിക്കറങ്ങാറില്ലേ?
എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചത്‌?
ലോകം മുഴുവൻ ചുറ്റി നടന്ന് കലാകാരന്മാർ
തങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കാറില്ലേ, അങ്ങനെ. -അതുതന്നെയാണ്‌ ഞാനും ചെയ്യുന്നത്‌.
-എന്റേതായ രീതിയിൽ ആണെന്ന് മാത്രം. -ഒരു നിമിഷം നിൽക്കൂ.
ഒരു ഇന്റെർവ്യു തരുമോ?
-ഇന്റർ..? -ഇന്റർവ്യു.
അതെന്താ സാധനം?
ചോദ്യം: "വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ എന്ത്‌ ചെയ്യാനാണ്‌ താങ്കൾക്കിഷ്ടം?"
1900 ന്റെ ഉത്തരം: "പാരീസിൽ ഐഫൽ ടവറിന്റെ ചുവട്ടിൽ അസ്തയം കാണാൻ പോയി നില്‍ക്കും.."
"അവിടെ സ്വയം മറന്നു നില്‍ക്കുന്ന ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിലായി."
"അവരുടെ അലർച്ചകളിൽ നിന്ന് അവർ ഏത്‌ രാജ്യക്കാരാണെന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ചു നോക്കും"
"എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞു പോകുന്നത് വരെ."
നീയെന്താ ഒരു തവണ പോലും കരയിലേക്കിറങ്ങാത്തത്?
എന്തുകൊണ്ട് ഈ ലോകം നിന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് ഒന്ന് കണ്ടുകൂടാ?
നീ അതേപറ്റി എന്നെങ്കിലും ചിന്തിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? നിനക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം.
നീ ദൈവത്തെ പോലെ പിയാനോ വായിക്കാന്‍ കഴിവുള്ളവനാണ്‌. ആളുകള്‍ നീയെന്നു വച്ചാല്‍ മരിക്കും.
നിനക്ക് അതുകൊണ്ട് കുറേ പണമുണ്ടാക്കാം, നല്ലൊരു വീടുവാങ്ങാം .
നല്ലൊരു കുടുംബം ഉണ്ടാക്കാം. എന്തുകൊണ്ട് പറ്റില്ല?
നിന്റെ ജീവിതം മുഴുവന്‍ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും യാത്ര ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ പാഴാക്കണോ?
ദാ..പുറത്ത് തൊട്ടടുത്താണ് ലോകം. ഏതാനും ചവിട്ടുപടികളുടെ ദൂരമേയുള്ളൂ.
എന്താണ് പടികള്‍ എന്നറിയാമോ?? കപ്പലില്‍ നിന്നും താഴെക്കിറങ്ങാനുള്ള മാര്‍ഗം.
ആ പടികൾ അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് ദൈവംനിനക്കുവേണ്ടി എല്ലാം കാത്തുവച്ചിട്ടുണ്ട്.
നീയെന്താ പോകാത്തത്?
ഒരിക്കലെങ്കിലും.
ഒരിക്കല്‍ എങ്കിലും. നീയെന്താ പോകാത്തത്?
എന്തുകൊണ്ട്? എന്തുകൊണ്ട്?
നിങ്ങള്‍ കരയിലുള്ളവര്‍
ഇങ്ങനെ ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ച് ജീവിതം മുഴുവന്‍ പാഴാക്കുന്നു.
ശീതകാലമാണെങ്കില്‍ വേനല്‍ക്കാലം കാത്തിരിക്കും.
വേനലിലോ..? വരാന്‍ പോകുന്ന തണുപ്പിനെ ഭയന്ന് ജീവിക്കും.
നിങ്ങള്‍ എപ്പോഴും തിരയുന്നത് ഒരിക്കലും എത്തിപ്പെടാനാവാത്ത,
എന്നും വേനൽകാലം മാത്രമുള്ള ഒരു സ്ഥലം ആയിരിക്കും.
എനിക്കെന്തോ അതത്ര നല്ലതായി തോന്നുന്നില്ല.
എല്ലാം നിർത്തി വയ്ക്ക്‌ തൽക്കാലം!
-സ്ഫോടനസാമഗ്രികൾ അഴിച്ചുമാറ്റാൻ പറ അവരോട്‌. -എല്ലാം അഴിക്ക്‌!
പ്രാർത്ഥിച്ചോ നീ പറഞ്ഞപോലെ ഇവിടെ ഒരുത്തൻ ഒളിച്ചിരുപ്പുണ്ടാവണേ എന്ന്.
ഒരു മുക്കാലി പാറ്റയെ കണ്ടിട്ടെങ്കിലും പിയാനോ എന്ന് പറയുന്നവൻ.
വൈക്കോൽകൂനയിൽ സൂചി തപ്പുന്നത്‌ പോലെയുണ്ടിത്.
ഇങ്ങോട്ട്‌ വരൂ.
ഇതായിരുന്നു അവന്റെ മുറി.
വലിഞ്ഞുകേറി വന്നതിന്‌ മാപ്പ്‌!
നിന്റെ സംഗീതം അത്ര വശ്യസുന്ദരമാണ്‌.
വടക്കൻ ഇറ്റലി.. അല്ലേ?
വളരെ ശരിയാണ്‌. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ഫ്രിയുളിയിൽ നിന്ന്.
നിർത്തണ്ട! വായിച്ചോളൂ.
സിഗരറ്റ്‌ വേണോ?
അമേരിക്കയ്ക്ക്‌ പോകാൻ വലിയ തൽപ്പര്യം ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു?
അമേരിക്കയ്ക്ക്‌ പോകുന്നതിലല്ല,
എന്തൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നു എന്നതിലാണ്‌ കാര്യം.
ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക്‌ മുൻപ്‌ വരെ, എന്റെ കൃഷി മാത്രം ആയിരുന്നു എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യം.
എന്റെ ലോകത്തിന്റെ തുടക്കവും ഒടുക്കവും എല്ലാം അവിടെയായിരുന്നു.
ഒരു നഗരവീഥിയിലൂടെയും ഞാൻ നടന്നിട്ടില്ല.
നിനക്കത്‌ മനസ്സിലാകുമോന്നറിയില്ല,
തീർച്ചയായും മനസ്സിലാകും.
ഇതേപോലെ ജീവിച്ച ഒരാളെ എനിക്കറിയാം.
പെട്ടൊന്നൊരു ദിവസം അവന്റെ കൃഷിയും നശിച്ചോ?
അവന്റെ ഭാര്യ ഒരു പുരോഹിതന്റെയൊപ്പം ഒളിച്ചോടിയോ?
അവന്റെ അഞ്ചുമക്കളെ മലമ്പനി കൊണ്ടുപോയോ?
-ഇല്ല, പക്ഷെ അവനും അവസാനം ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോയി. -എങ്കിൽ ഞാനാണ്‌ ഭാഗ്യവാൻ.
എനിക്കിപ്പോഴും ഒരു മകളുണ്ട്‌, ഏറ്റവും ഇളയകുട്ടി.
അവൾ മാത്രം രക്ഷപ്പെട്ടു
അവൾക്ക്‌ വേണ്ടിയാണ്‌ ഒരു ദിവസം ഞാൻ ഭാഗ്യം തേടിയിറങ്ങിയത്‌.
ഒരു ലക്ഷ്യബോധമില്ലാതെ ലോകം മുഴുവൻ ഞാനലഞ്ഞു.
മുൻപൊരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഏതൊക്കെയോ പട്ടണങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോൾ
ഒരിക്കൽ ഞാനൊരു കുന്നു കണ്ടു. മുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞുകയറിയ ഞാൻ കണ്ടത്...
-ദൈവമേ! -ജീവിതത്തിൽ കണ്ട ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്;
വിശാലമായ കടൽ!
കടലോ ? അതെ, കടൽ.
അന്നാദ്യമായിട്ടാണ് ഞാൻ കടൽ കാണുന്നത്.
കടൽ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ,
ഇടിവെട്ടേറ്റതുപോലെ തോന്നിയെനിക്ക്.
-കടൽ സംസാരിക്കുകയോ?? -അതെ.
ഞാൻ കേട്ടു കടലിന്റെ സംസാരം.
ഞാൻ അതിനു മുന്നേ അങ്ങനെയൊന്ന് കേട്ടിട്ടേയില്ല.
ഒരു ഭീകര അലർച്ചപോലെയായിരുന്നു അത് ,
അത് ശക്തിയോടെ അലറി വിളിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു:
"നിങ്ങൾ!"
"തലയിൽ കളിമണ്ണ് നിറച്ച മനുഷ്യർ!"
"ജീവിതം അതിവിശാലമാണ്!അതറിയാമോ നിങ്ങൾക്ക്?"
"വിശാലം"
ഞാൻ അങ്ങനെ മുൻപൊരിക്കലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വിപ്ലവം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
അങ്ങനെയാണ് ഒരു പുതിയ തുടക്കത്തിനായി
ഞാനെന്റെ ജീവിതം മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചത്.
പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങുക.
നിന്റെ സുഹൃത്തിനു പറഞ്ഞുകൊടുക്ക്.
1900 !!
ഇത് മാക്സ് ടൂണിയാണ്..നിന്റെ സുഹൃത്ത്.
ഇറങ്ങിവാ 1900 , നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും
ഞാനും നിന്റെ സുഹൃത്താണ്. പേടിക്കണ്ട..ഇവിടെ പോലീസ് വരില്ല.
നിങ്ങളൊരു പിയാനോയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ? എവിടെയായിരുന്നു അത്?
ദാ അവിടുന്നാ കിട്ടിയത്.
1900 !!
മാന്യമഹാജനങ്ങളേ !
ഞാൻ ഫ്രിറ്റ്സ് ഹെർമൻ,വെർജിനിയയിലേക്ക് സ്വാഗതം.
അറ്റലാന്റിക് ജാസ് ബാൻഡിന്റെ ഒപ്പം നിങ്ങൾക്ക് നല്ലൊരു സായാഹ്നം ആശംസിക്കുന്നു.
വയലിൻ വായിക്കുന്നത്, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഫ്രിറ്റ്സ് ഹെർമൻ!
ബാസ്, ഫ്രഡി ലോയക്കാനോ !
കുഴൽവാദ്യം മാക്സ് ടൂണി !
കാഹളവാദ്യം ജിം ജിം ബ്രെത് ഗാലപ്പ് !
മേളം സാം സ്കലിസി !
സാക്സോഫോൺ സാം വാഷിംഗ്ടൺ !
ബാൻജോ ഓസ്കാർ ഡെലഗേറാ !
അവസാനമായി പിയാനോയിൽ, മഹാനായ..
..ഡാനി ബുഡ്മാൻ T.D ലെമൺ 1900 !
-ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ.. ലളിതമായ സ്വരങ്ങൾ മാത്രം! -അറിയാം.
കഴിഞ്ഞു...!
പന്ന കാപ്പിരിയുടെ മോനേ! നിനക്ക് ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ട്!
ഒരു ദിവസം വരും, ആരും നിന്റെ വായന കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഒരു ദിവസം.
നീ ചെവിയിൽ നുള്ളിക്കോ!
അന്ന് നിന്നെ ഞാനെടുത്ത് പുറത്തുകളയും!
-നിനക്കിതൊക്കെ എവിടുന്നാ കിട്ടുന്നത്? -എന്ത്?
-ഈ സംഗീതം. -അറിയില്ല.
ഉദാഹരണത്തിന് അവിടെയിരിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീയെ കണ്ടോ?
നോക്ക്.
അവരെ കണ്ടിട്ട് കാമുകന്റെ സഹായത്തോടെ ഭർത്താവിനെ കൊന്നുകളഞ്ഞ ഒരാളെ പോലെയുണ്ട്.
എന്നിട്ട് അവർ ആഭരണങ്ങളും മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിവന്നതായിരിക്കാം.
- അവരാണ് ഈ സംഗീതം എന്ന് തോന്നുന്നില്ലേ? -ശരിയാണല്ലോ!
അതുപോലെ ആ ഇരിക്കുന്ന ആളെക്കണ്ടോ?
ഒന്നും മറക്കാൻ കഴിവില്ലാത്ത ഒരാളെപോലെയിരിക്കുന്നു അയാൾ.
ഓർമ്മകൾ കുമിഞ്ഞുകൂടി അയാളുടെ തല പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയാണ് എന്നിട്ടും അയാൾക്കൊന്നും മറക്കാനാവുന്നില്ല!
ആ സംഗീതം ശ്രദ്ധിക്ക് .
ദാ അവളെ നോക്ക് .
കന്യാസ്ത്രീയാവാൻ പോകുന്ന ഒരു വേശ്യയാവാം അവൾ.അല്ലേ?
അവിശ്വസനീയം!
ഇനി അയാളെ നോക്ക്.
അയാളെങ്ങനാ നടക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടോ?
മറ്റാരുടെയോ വസ്ത്രം കടം വാങ്ങി വന്നിരിയ്ക്കുകയാണ് കക്ഷി!
കള്ളത്തരത്തിൽ ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ കേറിപ്പറ്റിയതാണ്.
സ്ത്രീകളോട് അടുത്തുകൂടാനുള്ള ശ്രമമാണ്. അവന്റെ കണ്ണിൽ അമേരിക്കയാണ്.
അവനായിരിക്കും ആദ്യം അമേരിക്ക കാണുക, അവന്റെ അലർച്ച ഇപ്പോഴേ എനിക്ക് കേൾക്കാം.
അവനറിയാമായിരുന്നു എങ്ങനെ വായിക്കണമെന്ന്!
പുസ്തകങ്ങളല്ല, അതാർക്കും വായിക്കാം.
ആളുകളുടെ ലക്ഷണം വായിക്കാൻ അറിയാമായിരുന്നു അവന് .
സ്ഥലങ്ങൾ, ശബ്ദങ്ങൾ, ഗന്ധങ്ങൾ
അവരുടെ നാട്, അവരുടെ കഥ, എല്ലാം.
അവൻ സസൂക്ഷ്മം വായിക്കും, എന്നിട്ട് അവന്റെ
മനസ്സിലെ ആ വിശാലമായ ഭൂപടത്തിൽ വരച്ചിടും.
അവനൊരിക്കലും ലോകം കണ്ടിട്ടില്ലായിരിക്കാം,
പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ 30 വർഷങ്ങളായി ലോകം ആ കപ്പലിൽ കടന്നുപോകുന്നു.
അക്കാലമത്രയും അവനത് ഒളിഞ്ഞുനോക്കി
ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവ് മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു.
അമേരിക്ക!
സിംഗിൾട്ടൻ ലീ ക്ലെയർ.
ഹലോ ?
നിങ്ങൾക്കെന്നെ അറിയില്ല, പക്ഷെ നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം സൊറപറഞ്ഞിരിക്കാം.
നിങ്ങളെന്താ ഈ പറയുന്നത്?
എന്തിനെയെങ്കിലും പറ്റി വെറുതെ സംസാരിക്കാം,കാലാവസ്ഥയെപ്പറ്റിയോ മറ്റോ, നിങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളതെന്തും.
വച്ചിട്ടു പോടാ!
ഹലോ ?
-കുതിരപ്പന്തയത്തിന്റെ ഓഫീസല്ലേ? -പന്തയം വയ്ക്കാനാണോ? ഇന്നത്തെ സമയം കഴിഞ്ഞു.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ ഇന്ന് 'അമ്മ' മത്സരിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഇല്ല, നിന്റെ പെങ്ങളാ മത്സരിക്കുന്നത്! വച്ചിട്ട് പോടാ!
-നിങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. -നായിന്റെ മോനെ!
ഫോണിൽ കുറച്ചൂടെ മാന്യമായി സംസാരിക്കണം.
ഞാൻ പഠിപ്പിച്ചുതരാമെടാ മാന്യതയെന്താണെന്ന്.
കൊന്നുകളയും നായേ ! വച്ചിട്ട് പോടാ! നിന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലെന്ന് കരുതിയോ?
കർത്താവേ അയാളെത്തി!
ഏയ്..നീയാണോ ആ ഊളപ്പേരുകാരൻ?
പുറത്തുവാ..നിന്നോടാ പറയുന്നത്.
നിൽക്ക്! പിടിക്കവനെ!
നിൽക്കാൻ!
നീയെവിടേക്കാ ഓടുന്നത്?
നിൽക്കവിടെ ! എടാ മണ്ടാ നിൽക്കാൻ!
-നായിന്റെ മോൻ! -ഇതേത് നരകത്തിലാ നമ്മൾ?
-ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കാൻ വന്നതല്ല. -എവിടാ നീ?
ഞങ്ങൾ സംഗീതജ്ഞരാണ്..കുഴപ്പക്കാരല്ല.
ദാ അവിടെ.
-കൊതിയാവുന്നു. -കുറച്ചു വീഞ്ഞ് കൂടി ഉണ്ടെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു.
-നീയാണോ പലതരം ജാസ് ഒന്നിച്ചുവായിക്കുന്ന ആ മഹാൻ?
ഞാൻ വെറുമൊരു പിയാനോ വായനക്കാരനാണ്.
-ഇതവൻ തന്നെ. -നീ കരുതിയിരുന്നോ .
ജാസ് കണ്ടുപിടിച്ചയാളാണ് ഞങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ടയച്ചത്.
-ശരിക്കും?? ഞാനെന്തുവേണം? -പിയാനോയിൽ ഒരു അങ്കത്തിന് അദ്ദേഹം നിന്നെ വെല്ലുവിളിച്ചിരിക്കുകയാണ് .
പിയാനോയിൽ അങ്കമോ ?
അതെന്താ സംഭവം?
അതൊരു യുദ്ധമാണ്. തോക്കുകൾക്ക് പകരം പിയാനോ ആയിരിക്കുമെന്ന് മാത്രം.
സംഗീതയുദ്ധം. രക്തച്ചൊരിച്ചിലില്ല, പരസ്പരം അല്പം വെറുപ്പ് മാത്രം.
ഉള്ളിൽ തിളയ്ക്കുന്ന കടുത്ത വെറുപ്പ്.
രാത്രി മുഴുവൻ നീളുന്ന യുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ ഒരാൾ ജയിക്കും.
1900 !
നിങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നെങ്കിൽ അവനിവിടെ ഉണ്ടെന്നു ഇത്ര ഉറപ്പിക്കില്ലായിരുന്നു.
എനിക്കറിയാവുന്നിടത്തോളം അവൻ മറ്റെങ്ങും പോകില്ല.
അതെനിക്കുറപ്പാണ്.
അവൻ പോയിക്കാണും. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു പിയാനോയില്ലാതെ അവനിവിടെ എന്ത് ചെയ്യാനാ?
യുദ്ധസമയവുമാണ്. ആർക്കറിയാം?
മിക്കവാറും അവനീ മുടിഞ്ഞ ലോകത്തേ ഉണ്ടാവില്ല.
അവനെപ്പോലെ ഒരാൾക്ക് അങ്ങനെ അവസാനിക്കാനാവില്ല.
-അതല്ല അവന്റെ രീതി. -നിങ്ങൾക്ക് എന്തുവേണമെങ്കിലും ചിന്തിക്കാം.
പക്ഷെ എനിക്ക് ഇതിങ്ങനെ വെറുതെ വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടേക്കാൻ ഉടമസ്ഥരോട് പറയാൻ പറ്റില്ല .
അതും ഇവിടെയെങ്ങുമില്ലാത്ത ഒരുത്തന്റെ പേരും പറഞ്ഞ് .എനിക്കിത് ഇനിയും വൈകിക്കാൻ പറ്റില്ല.
1900 , മാക്‌സാണ് വിളിക്കുന്നത്. എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം!
-പറഞ്ഞില്ലല്ലോ, സംഗീതയുദ്ധത്തിൽ എന്ത് സംഭവിച്ചു? -1931 ലെ വേനൽ ആയിരുന്നു എന്നാണ് ഓർമ്മ.
ജെല്ലി റോൾ മോർട്ടൻ , തൂവെള്ള വസ്ത്രവും യമണ്ടൻ ഒരു രത്നവും ധരിച്ച്
വിർജിനിയൻ കപ്പലിലേക്ക് കയറി.
അയാളുടെ സോക്സിൽ വരെ രത്നങ്ങൾ പതിച്ചിരുന്നു.
മിസ്സിസ്സിപ്പിയിൽ മാത്രം കറങ്ങി നടന്നിരുന്ന താങ്കൾ
എന്തിനാണ് ഇങ്ങനത്തെ ഒരു കപ്പലിൽ യൂറോപ്പിലേക്ക് പോകുന്നത്?
എനിക്ക് യൂറോപ്പ് ഒന്നുമൊരു വിഷയമല്ല.
ഒരുത്തനെ കാണാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാനീ പാട്ടക്കപ്പലിൽ പോകുന്നത്.
എല്ലാരും പറയുന്നു അവൻ നന്നായി പിയാനോ വായിക്കുമെന്ന്!
അതുപോലെ അവനു കരയിലിറങ്ങാൻ പേടിയാണെന്ന്!
-എന്നെപ്പറ്റിയാണോ അയാൾ സംസാരിക്കുന്നത്? -പിന്നല്ലാതെ.
കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു മണ്ടൻ എന്നോട് പറയുവാ:
" ജെല്ലി, നിന്നെക്കാൾ നന്നായി പിയാനോ വായിക്കുന്ന ഒരുത്തനുണ്ട്" എന്ന് .
അപ്പോൾ ഞാനാലോചിച്ചു: "കരയിലേക്കിറങ്ങാൻ പോലും ധൈര്യമില്ലാത്ത
ഒരുത്തനെങ്ങനാ ഇത്രേം നന്നാവുക?"
" ജെല്ലീ, ജാസ് കണ്ടുപിടിച്ചതുപോലും നീയാണ്!"
"നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ സുഖമായി ഒരു ഫസ്റ്റ് ക്‌ളാസ് ടിക്കറ്റ് കിട്ടും!"
"ഒന്ന് വിരൽ ഞൊടിച്ചാൽ മതി ഈ കപ്പൽ തന്നെ വാങ്ങാം."
"വേഗം, ഒരു ഫോട്ടോയെടുത്തോ !"
-സത്യം പറ, നീ പേടിച്ചോ? -അറിയില്ല.
-എന്തിനാ ഈ മത്സരം? -സംഗീതമത്സരം എന്നുവച്ചാൽ എന്താ?
അവനതത്ര കാര്യമായെടുത്തിരുന്നില്ല.
അവന് അപ്പോഴും കാര്യം മനസ്സിലായില്ല, പക്ഷെ ഒരു കൗതുകമുണ്ടായിരുന്നു.
ജാസിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവ് എങ്ങനെയാണ് വായിക്കുന്നതെന്നറിയാൻ അവന് ആകാംക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.
അയാളാണ് ജാസ് കണ്ടുപിടിച്ചതെന്ന് ശരിക്കും അവൻ വിശ്വസിച്ചു.
അയാളിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും പുതുതായി പഠിക്കാൻ കഴിയുമെന്നവൻ ആശിച്ചു.
അങ്ങനെയായിരുന്നു അവൻ, പഴയ ഡാനിയേപ്പോലെ !
അവന് വലിയ ആവേശമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.
കറുത്തവനാണല്ലോ.!
ഞാനാണ് ഇവിടെ ഇരിക്കേണ്ടത്.
-താങ്കളാണ് ജാസ് കണ്ടുപിടിച്ചത്, അല്ലേ? -അങ്ങനെ എല്ലാവരും പറയുന്നു.
അപ്പോൾ നീയാണ് മൂട്ടിൽ കടലിന്റെ ചൂട് തട്ടിയില്ലെങ്കിൽ വായിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, അല്ലേ?
ഞാൻ അങ്ങനെയാണ് പറയുക.
അപ്പോൾ തുടങ്ങിയേക്കാം?
ജെല്ലി ശരിക്കും പിയാനോ വായിക്കുകയാരുന്നില്ല, വെറുതെ ആ സ്വരങ്ങളെ തഴുകിയുണർത്തുകയായിരുന്നു.
ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരത്തിലെന്നപോലെ അയാൾ തലോടുകയായിരുന്നു.
ചിത്രശലഭത്തിന്റെ ചിറകുകൾ പോലെ അയാളുടെ കൈകൾ പാറിനടന്നു.
ന്യു ഓർലിയൻസിലെ വേശ്യാലയങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു അയാളുടെ തുടക്കം.
അവിടെയാണയാൾ പിയാനോ പഠിച്ചത്.
മുകളിലെ നിലയിൽ രതിലീലകളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവർക്ക്
അവരുടെ വികാരത്തോട് ലയിച്ചുനിൽക്കുന്ന സംഗീതമായിരുന്നു വേണ്ടത്.
ആരെയും ശല്യപ്പെടുത്താതെ അയാൾ അവിടെ തന്റെ സംഗീതം അവതരിപ്പിച്ചു.
ആ സംഗീതത്തിൽ അയാൾ തന്നെയായിരുന്നു അഗ്രഗണ്യൻ.
-സബാഷ് ! -അതിമനോഹരം!
-ഇനി നിന്റെ ഊഴമാണ് , നാവികാ.
ധൈര്യമായി ചെല്ല് !
ഇവനെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്?
വട്ട്! അല്ലാതെന്താ!
എന്തായിത്?ഇത് ക്രിസ്മസ് സമയമാണോ?
-അവൻ ജയിച്ചോ? -ഇല്ല ,അവർ തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളൂ.
സബാഷ് !
-നിനക്കെന്താ പറ്റിയത്? -ഈ സംഗീതം എന്നെ കരയിപ്പിക്കുന്നു.
-എല്ലാരും നിന്റെ പേരിൽ പന്തയം വച്ചിരിക്കുവാ.. അറിയാമോ?
ഒരു വർഷത്തെ ശമ്പളമാണ് ഞാൻ പന്തയത്തിലിട്ടത്. എന്നിട്ട് നീയിവിടെയിരുന്ന് മോങ്ങുന്നോ?
-നിർത്ത്! എന്നിട്ട് സംഗീതത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്ക് !
-എനിക്കും പന്തയം വയ്ക്കാമോ? -ഇല്ല,സ്വയം അങ്ങനെ ആരും പന്തയം വയ്ക്കാറില്ല.
പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിലാണ് ഞാൻ പന്തയം വയ്ക്കുന്നത്. അതിഗംഭീരമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതം.
-അറിയാമോ..നിനക്ക് മുഴുത്ത വട്ടാണ് ! -ഞാൻ തോറ്റാൽ നിന്റെ കാശ് ഞാൻ തിരിച്ചു തന്നേക്കാം.
ഇതേ സാധനം തന്നെയല്ലേ മറ്റേയാളും വായിച്ചത്!
ഇത് ഞങ്ങൾ കേട്ടുകഴിഞ്ഞു!
ഇവൻ നമ്മളെ വിഡ്ഢികളാക്കുകയാണ്!
-അവൻ തോറ്റോ? -പറയാറായിട്ടില്ല!
നന്നായി 1900 !
ദാ ഇത് പിടിച്ചോ നീ!
മാക്സ് !
-ഒരു സിഗരറ്റ് തരാമോ? -നീ ഈ കാണിക്കുന്നത് ഒട്ടും ശരിയല്ല.
-നീ സിഗരറ്റ് താ. -അതിനു നീ വലിക്കാറില്ലല്ലോ.
-എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയത്? -നിനക്ക് ഒരൊറ്റ കൈ മതി ഇയാളെ തോൽപ്പിക്കാൻ.
-എന്താ പറഞ്ഞത്? -ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
സബാഷ്!
-നിന്നോട് ഒരു സിഗരറ്റ് തരാൻ പറഞ്ഞിട്ട്... -നീ കാരണം ജീവിതം മുഴുവൻ
-ഞാൻ കൽക്കരി വാരേണ്ടി വരും. -ഒരു സിഗരറ്റ് തരാൻ പറഞ്ഞാൽ അത് ചെയ്യ് ആദ്യം നീ.
കോമാളി!
മതിയായി ഞങ്ങൾക്ക് !
പുറത്തുപോ നീ!
വേണ്ടാ വേണ്ടാന്നു വച്ചപ്പോൾ നീ..ദാ കേട്ടോ.
-നിങ്ങൾ വലിച്ചോളൂ ഇത്. -എനിക്ക് സിഗരറ്റ് വലിക്കാനറിയില്ല.
മനോഹരം! സബാഷ്!
നീയാണ് മഹാസംഗീതജ്ഞൻ!
ദേവസംഗീതം!
-അവൻ ജയിച്ചോ? -ജയിച്ചു!
എനിക്കറിയാമായിരുന്നു അവൻ ജയിക്കുമെന്ന്!
ജെല്ലി റോൾ മോർട്ടൻ പിന്നീടുള്ള യാത്രയിൽ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
സൗത്താംപ്ടൺ എത്തിയപ്പോൾ അയാൾ കപ്പലിറങ്ങി അമേരിക്കയ്ക്ക് തിരിച്ചുപോയി.
അയാൾ കപ്പലിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നത് നോക്കി 1900 നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ ഒന്നേ പറഞ്ഞുള്ളൂ.. " ജാസ് പോയി തുലയട്ടെ!"
അതുമാത്രമാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്.
-അവിശ്വസനീയമായ കഥ. -ഞാനെന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ?
-ഇത്തിരി! -മോശമായിപ്പോയി!
-വിഷമിക്കണ്ട, ഇയാൾ നിനക്ക് പിന്നീട് പറഞ്ഞുതരും. -ഉറപ്പായും! - നന്ദി!
കഥയുണ്ടാക്കി പറയുന്നതിൽ ഇയാൾ കേമനാണ്!
ഇത് വെറുമൊരു കഥയല്ല.
ശരിയാ, ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ കുറേ മണ്ടത്തരങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
നിങ്ങളെന്നെ തലകീഴായി തൂക്കിയിട്ടാലും എന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നൊന്നും വീണുകിട്ടില്ല.
എന്റെ കുഴൽവാദ്യം വരെ ഞാൻ വിറ്റു. എന്റെ എല്ലാം!
പക്ഷെ ഈ കഥ മാത്രം ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചുവച്ചു!
എനിക്കവനെ രക്ഷിക്കണം . അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് നിങ്ങളോടിതൊക്കെ പറഞ്ഞത്!
അതിനിവിടെ ഒരുത്തനും ഇല്ല..ഒരുത്തനും! മനസ്സിലായോ?
നമ്മളെയെല്ലാം കൂടി കണ്ടിട്ട് അവൻ പേടിച്ചിരിക്കുകയാവും.
മതി! ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടുന്ന് പൊയ്ക്കോണം. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പോലീസിനെ വിളിക്കും.
ജോലി തുടരട്ടെ. വേഗം!
-ദയവായി എനിക്ക് ഒരു അവസരം കൂടിത്തരൂ . -ഇറങ്ങിപ്പോകാനാ പറഞ്ഞത്!
-നാളെ ഉച്ചയോടെ ഈ കപ്പൽ ചരിത്രമാകും!
-കിട്ടിപ്പോയി! -നിർത്ത്..അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വെടിവയ്‌ക്കും!
ഹേയ്..ഇത് ഞാനാണ്!
മനസ്സിലായില്ലേ?
-ഓ..നീയോ? -ഈ പീരങ്കി മാറ്റിപ്പിടിക്ക്!
വിറ്റസാധനം വീണ്ടും മോഷ്ടിച്ച് കൊണ്ടുപോവുക! അതൊരു പഴയ അടവാണ്!
-നീ ഒരു കള്ളനാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയില്ല. -അല്ല, ഞാനിതെടുക്കാൻ വന്നതാ.
-അതെന്തിനാ നിനക്ക്? -ഒരാളുടെ ജീവന്റെ വിലയുണ്ട് ഇതിനിപ്പോൾ.
-എനിക്കൊരു ഗ്രാമഫോണും വേണം. -നീയൊരു പഠിച്ച കള്ളനാണ്!
-എനിക്കധികം സമയമില്ല. -എനിക്കുണ്ട്.. തോക്ക് എന്റെ കയ്യിലാണ്!
പിന്നെയാണ് ഞാൻ ആലോചിച്ചത്; എന്നുമുതലാ കപ്പലിൽ റെക്കോർഡ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതെന്ന്!
പെരുങ്കള്ളൻ!!
ഇത് നിന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ തന്നെയാണെങ്കിൽ അവനിതിനുവേണ്ടി കരയിൽ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും!
-സത്യം പറയ്! -ഒരിക്കലുമില്ല!
1900 സ്വന്തമായി റെക്കോർഡ് ചെയ്യിപ്പിച്ചതാണിത്.
അവന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനങ്ങളിലൊന്ന്.
പക്ഷെ അതിനുവേണ്ടി അവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും കപ്പലിന് പുറത്തിറങ്ങിയില്ല.
റെക്കോർഡിങ്ങിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ അസാധാരണവും അതുല്യവുമായ ഒരു സംഭവമായിരുന്നു അത്.
ഈ റെക്കോർഡ് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടാൽ നിങ്ങൾക്കെന്തൊക്കെ നേട്ടങ്ങൾ..
..ഉണ്ടാകുമെന്നറിയാമോ 19?നിങ്ങൾ ലോകപ്രശസ്തനാകും!
-ഞാൻ '19' എന്ന് വിളിച്ചോട്ടെ? -ഇതിത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടാ, അല്ലെ?
-ശരി..ഇനിയെല്ലാവരും നിശ്ശബ്ദരാകൂ! മൂന്നുവരെ എണ്ണും ഞാൻ..അപ്പോൾ തുടങ്ങിക്കോണം.
ഒന്ന്, രണ്ട് , മൂന്ന്.
മനോഹരം മിസ്റ്റർ.19 . അത്ഭുതാവഹമായ സംഗീതം.
എന്താ ഇതിന്റെ പേര്?
ഇതുകേട്ട് ആളുകൾ മനസ്സുനൊന്തു കരയും.
ഇതിനു പറ്റിയ ഒരു പേരു വേണം, പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ഒന്ന്. "ഇളംകാറ്റിലെ ഊഞ്ഞാലാട്ടം" അങ്ങനെയെന്തെങ്കിലും.
നീ തകർത്തു..പതിവുപോലെ.
നീയൊരു വലിയ സംഭവമാകാൻ പോകുന്നു.
നീ തീരുമാനം എടുത്താൽ മാത്രം മതി.
-എന്ത് തീരുമാനം? -കപ്പലിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുന്ന കാര്യം!
ഈ വൃത്തികെട്ട കൂട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി
പണവും പ്രശസ്തിയും എല്ലാം നേടണം.
വേണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങാതെ തന്നെ
നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം തരും ഞങ്ങളുടെ റെക്കോർഡിങ് കമ്പനി.
ഞങ്ങളിതിന്റെ ലക്ഷക്കണക്കിന് കോപ്പികളിറക്കും.
ലോകം മുഴുവൻ നിങ്ങളുടെ മനോഹരസംഗീതം അലയടിക്കും.
മിസ്റ്റർ 19 ?
വേണ്ട, എന്നെക്കൂട്ടാതെ എങ്ങും പോകാൻ എന്റെ സംഗീതത്തെ ഞാനനുവദിക്കില്ല.
-ഹേ..അതിൽ തൊടരുത്! -എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? ഭ്രാന്തായോ നിങ്ങൾക്ക്?
നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു ധാരണയുള്ളതാണ്. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചുപോകാനാവില്ല.
ഞാൻ എപ്പോഴും തിരിച്ചുപോകും.
കുട്ടീ..
എനിക്ക് സന്തോഷമാകും നീ...
കുട്ടീ..എനിക്ക്...
സന്തോഷമാകും...
ഈ ചെറിയ സമ്മാനം
നീ..സ്വീകരിച്ചാൽ....
പദോവൻ , നീയിവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് എന്ത് ചെയ്യുവാ?തിരയെണ്ണുകയാണോ?
ക്യാപ്റ്റൻ പറഞ്ഞു നമ്മൾ ഉടനെ ഞണ്ടുകളുടെ ദ്വീപുകൾ കടന്നുപോകുമെന്ന്.
അവിടെയെന്തെങ്കിലും കാണാനുണ്ടാവും.
നിനക്കറിയാമോ ദിവസം പത്തുതവണ കടലിന്റെ നിറം മാറുന്നുണ്ട്!
പത്തല്ല , അതിലും കൂടുതൽ. എനിക്കീ കടലിൽ നോക്കി ദിവസങ്ങളോമിങ്ങനെ നിൽക്കാം.
ഗ്രാമീണർക്ക് പൊതുവെ കടൽ പേടിയാണല്ലോ.
അപ്പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല.
ഒരിക്കലെന്റെ അച്ഛൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു അദ്ദേഹം കടൽ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടെന്ന്.
ശരിക്കും? എന്നിട്ട് എന്തായിരുന്നു അത് പറഞ്ഞത്?
അത് ഞാൻ പറയില്ല.അതൊരു രഹസ്യമാണ്.
-രഹസ്യം രഹസ്യമായിത്തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. -മഴ പെയ്യുന്നു..നമുക്ക് വേഗം പോയേക്കാം.
വേഗം വാ!
അമേരിക്ക!
നാശം! എനിക്ക് വിളിച്ചു പറയണമായിരുന്നു!
ഒന്ന് മാറൂ.
ഒരു നിമിഷം മാറൂ.
-കുട്ടീ. -ധൃതിയിലാണോ?
കുട്ടീ ഒരു നിമിഷം.
എനിക്കൊന്ന് സംസാരിക്കണം.
-അച്ഛനെ കാണാൻ പോകുവാ അല്ലെ? -അതെ.
-നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ അറിയാം? -ഞാനദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇതേ കപ്പലിൽ. കുറേ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്.
-ഈ കപ്പലിലാണോ പോയതെന്നറിയില്ല. -ഇതുതന്നെ..എനിക്കുറപ്പുണ്ട്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു അക്കോഡിയൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ?
ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചിരുന്നു വായിച്ചു.
ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്നെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയില്ല.എന്നാലും എന്റെ അന്വേഷണം അറിയിച്ചേക്കൂ.
തീർച്ചയായും.
പക്ഷെ നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ എന്നെ മനസ്സിലായി?
അതൊരു രഹസ്യമാണ്.
രഹസ്യം രഹസ്യമായിത്തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ.
നിങ്ങളുടെ അച്ഛൻ അങ്ങനെയല്ല അന്ന് ചെയ്തത് എങ്കിലും.
-അങ്ങോട്ട് മാറ്..ഞാൻ പോകട്ടെ. -തള്ളാതെ!
ഇത് സ്വീകരിച്ചാൽ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമാകും.
എന്താ? കേൾക്കാൻ വയ്യ!
ഈ സംഗീതം..സമ്മാനം നിനക്കുള്ളതാണ്.
-ഭാഗ്യം തുണയ്ക്കട്ടെ! -നന്ദി.
-ഇടയ്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വരൂ. -മോറ്റ് സ്ട്രീറ്റ്, വീട്ടുനമ്പർ 27.
-അവിടെ എന്റെ അച്ഛൻ ഒരു മീൻകട തുടങ്ങി. -നോക്കാം.
പദോവൻ ..ശരി !
-അടുത്തയാൾ വാ!
അവൻ പിന്നീടൊരിക്കലും അവളെപ്പറ്റി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, ഞാനൊട്ട് ചോദിച്ചതുമില്ല.
അവൻ എന്നത്തേയുംപോലെ സന്തോഷവാനായിരുന്നു.
അവന്റെ പ്രശസ്തി അതിന്റെ പരകോടിയിൽ നിൽക്കുന്ന സമയം.
അവന്റെ സന്തോഷത്തിനു പിന്നിൽ പുകയുന്ന തീ ഞങ്ങൾക്കാർക്കും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പിന്നെയൊരു വസന്തകാലസായാഹ്നത്തിൽ
കടലിന്റെ ഒത്തനടുവിലായി
-ആ ചുവർചിത്രം പിടിവിട്ട് താഴെവീണു. -എന്നുവച്ചാൽ..?
നിങ്ങളെപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്താണ് ചുവർചിത്രങ്ങൾ താഴെ വീഴുന്നതെന്ന് ?
ഇല്ല.
ഞാനെപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട് ചുവർചിത്രങ്ങൾ എന്താണിങ്ങനെ എന്ന് .
-ഈ മോഷണവും ചുവർചിത്രങ്ങളും തമ്മിലെന്താ ബന്ധം? -ബന്ധമുണ്ട്.
-1900 നും ആ രാത്രി ചുവർചിത്രങ്ങളുടെ കാര്യം പോലെയായിരുന്നു.
അവ വർഷങ്ങളോളം ചുവരിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നിട്ട്
പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷം താഴെ വീഴും.
ആരും തൊടാതെ ആണിയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്,
എന്നാലും ഒരു പ്രത്യേക നിമിഷം
പരിപൂർണ്ണ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അവ വീഴും!
ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം നിശ്ചലമായിരിക്കും,
ഒരു ഈച്ചപോലും അനങ്ങാത്ത നിമിഷം.
എന്നിട്ടും ആ ചിത്രം..
ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ എന്തിന് ആ നിമിഷം?
ആർക്കറിയാം!
ഇനി ആ ചിത്രത്തെ താങ്ങിനിർത്താനാവില്ല എന്ന്
ആ ആണി തീരുമാനിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും?
ആ പാവത്തിനും ഒരു ആത്മാവുണ്ടാകുമോ?
-അവനങ്ങനെ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ പറ്റുമോ? -ഇരിക്ക്!
ആണി ഇതൊക്കെ ആ ചിത്രവുമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ടാകുമോ?
അവരത് വർഷങ്ങളോളം സംസാരിക്കുന്നുണ്ടാകുമോ?
എന്നിട്ടവർ ഒന്നിച്ചു ഒരു മുഹൂർത്തം തീരുമാനിക്കുന്നതാകുമോ?
അതോ അവരത് തുടക്കം മൂതലേ ഇടുന്ന ഒരു പദ്ധതിയായിരിക്കുമോ?
"നോക്ക്! 7 വർഷങ്ങൾ ആകുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ താഴെയിടും!" " ആയിക്കോട്ടെ!"
-" മനസ്സിലായല്ലോ? അപ്പോൾ മെയ് 13!" -"ശരി."
-" ഉച്ചയ്ക്ക് പന്ത്രണ്ട് മണി?" -" പന്ത്രണ്ടേകാൽ ആയാലോ?"
-" എങ്കിൽ ശരി " -"ശുഭരാത്രി"
ഏഴ് വർഷം കഴിഞ്ഞ് മെയ് 13ന്
കൃത്യം പന്ത്രണ്ടേകാലാകുമ്പോൾ...
മനസ്സിലാക്കുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണത്.
അതേപ്പറ്റി അധികം തലപുകയ്ക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
വീണു കിടക്കുന്ന ഒരു ചുവർചിത്രം. പിന്നെ നാമതിനെ ഇഷ്ടപ്പെടില്ല.
പത്രം തുറക്കുന്നു,യുദ്ധത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വാർത്തകൾ വായിക്കുന്നു.
ട്രെയിനിനെ കാണുന്നു, എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകാൻ തോന്നുന്നു.
കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ വയസ്സായല്ലോ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നു.
കടലിനു നടുവിൽ ഒരു വൈകുന്നേരം അവന്‍
എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു..
നാളെ ന്യുയോർക്ക് എത്തുമ്പോൾ ഞാൻ ഈ കപ്പലിറങ്ങും.
ഞാൻ അമ്പരന്നുപോയി.
എന്താ നിന്റെ നാക്ക് പൂച്ചകൊണ്ടുപോയോ?
എനിക്ക് സന്തോഷമായി.
പക്ഷെ ഇത്ര പെട്ടെന്ന്!
അതെ പെട്ടെന്ന്.
നന്നായി!
എനിക്കവിടെ ഒരു കാര്യം കാണണം.
-എന്ത്? -കടൽ.
-കടലോ? -അതെ, കടൽ.
നീയെന്താ ആളെ കളിയാക്കുവാ? കഴിഞ്ഞ 32 വർഷങ്ങൾ നീ വേറെന്താ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത്?
അതിവിടെ നിന്ന്!
ഇനിയെനിക്ക് അവിടെനിന്ന് കടൽ കാണണം.
കപ്പലടുക്കുമ്പോൾ ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു നോക്ക്. അപ്പോൾ കാണാം!
അതിവിടെ നിന്ന് കാണുന്നതുപോലെയാവില്ല. കരയിൽ നിന്ന് നമുക്ക് കടൽ സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കാം.
അത് കപ്പലിൽ നിന്ന് കേൾക്കില്ല.
-നീയെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? -കടലിന്റെ സംസാരം.
-ആ സംസാരം ഒരു വലിയ അലർച്ച പോലെയാണ്.
അത് നമ്മളോട് പറയും ജീവിതം അതിവിശാലമാണെന്ന്.
ഒരിക്കൽ നീയത് കേട്ടാൽ മനസ്സിലാകും ജീവിക്കാൻ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന്.
എനിക്കിവിടെ ഇനിയും കാലങ്ങളോളം ജീവിക്കാം.
പക്ഷെ അപ്പോൾ കടലിന് എന്നോടൊന്നും പറയാൻ കഴിയില്ല.
പക്ഷെ പുറത്തിറങ്ങി കുറച്ചുനാൾ ജീവിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ ഞാനുമൊരു സാധാരണക്കാരനാകും.
മറ്റെല്ലാവരേയും പോലെ.
എന്നിട്ടൊരു ദിവസം ഞാനതൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് കടപ്പുറത്തേക്ക് ചെല്ലും.
കടലിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ അലർച്ച ഞാൻ കേൾക്കും.
നിനക്കീ മണ്ടത്തരമൊക്കെ ആരാ പറഞ്ഞു തന്നതെന്നെനിക്കറിയില്ല.
എനിക്ക് തോന്നുന്നു നീ പോകുന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം
ആ പെണ്ണാണ്.
അതെപ്പോഴും ഒരു പെണ്ണായിരിക്കുമല്ലോ.
ഇനിയതല്ല കാരണം എങ്കിലും ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്.
നീ പുറത്തിറങ്ങണം എന്നിട്ട് കരയിലെ മനുഷ്യർക്ക് വേണ്ടി പിയാനോ വായിക്കണം.
ഒരു നല്ല പെണ്ണിനെ വിവാഹം കഴിച്ച്,കുട്ടികളുമായി ജീവിക്കണം.
അതൊന്നും നീ പറയുന്നത്ര വിശാലമായ കാര്യങ്ങളാവില്ല.
എങ്കിലും അങ്ങനെയാണ് ജീവിക്കേണ്ടത്.
അന്ന് നീയെന്നെ കരയിൽ വന്നു കാണില്ലേ, മാക്സ്?
തീർച്ചയായും ഞാൻ വരും.
അന്ന് നീയെന്നെ നിന്റെ കുട്ടികളുടെ അമ്മയ്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തും,
ഒരു ഞായറാഴ്ച അത്താഴത്തിനു ക്ഷണിക്കും.
ഞാൻ വീഞ്ഞും മധുരപലഹാരങ്ങളുമായി വരും,
അതൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് നീയെന്നോട് പറയും,
കപ്പലിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള നിന്റെ വീട് ചുറ്റിക്കാണിക്കുമ്പോൾ
നിന്റെ ഭാര്യ അകത്തു പാചകം ചെയ്യുകയാവും. എന്നിട്ട് നമ്മൾ തീൻമേശയ്ക്ക് ചുറ്റും ഇരിക്കും.
അവളുടെ പാചക നൈപുണ്യത്തെപറ്റി ഞാൻ പറയും,
നീ ഇടക്കിടെ എന്നെപ്പറ്റി പറയാറുണ്ട് എന്നവൾ പറയും.
നിനക്ക് ഞാനെന്റെ കോട്ട് തന്നുവിടാം.
അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ കാണാനൊരു വൃത്തി വേണം.
എന്റെ കുടുംബത്തിൽ ഒരു കുതിരയുണ്ടാവുമോ?
പ്രത്യേകിച്ചൊരു വികാരവുമില്ലാതെ പലരും വിടപറയുന്നത് എത്രയോ തവണ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ അവനോട് വിടപറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആഘാതമായിരുന്നു.
ആരോഗ്യം നോക്കണം. കേട്ടോ?
ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു, 'വീണ്ടും കാണാം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
പക്ഷെ ഞങ്ങൾക്കറിയാമായിരുന്നു ഇനിയൊരിക്കലും ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കാണില്ലെന്ന്.
അതങ്ങനെ തന്നെയാണ് സംഭവിക്കേണ്ടതും.
അതിപ്പോൾ ശരിക്കും സംഭവിക്കുകയാണ്.
എങ്ങനെയാ പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നത്?
-എല്ലാവിധ ആശംസകളും ! -ഞങ്ങളെ മറക്കല്ലേ!
തണുപ്പ് സമയത്ത് കമ്പിളി ധരിയ്ക്കാൻ മറക്കരുത്!
ഇടയ്ക്കൊക്കെ കത്തയയ്ക്കണേ !
എന്താ അവിടെ? അവൻ തീട്ടത്തിൽ ചവിട്ടിയോ?
അവനെന്തോ മറന്നെന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്തിനാ ഇറങ്ങുന്നതെന്ന് തന്നെ അവൻ മറന്നുകാണും!
അവനെന്താ ഈ ചെയ്യുന്നത്?
എന്താണവൻ ആ പടികളിൽ കണ്ടത്?
അവിടെ നിന്നപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്തായിരുന്നു?
ഇതൊന്നും അവനൊരിക്കലും എന്നോട് പറഞ്ഞില്ല.
-പോ ഇവിടുന്ന്! -ഒരു നിമിഷം !
എന്റെ കയ്യിലുള്ള പണമെല്ലാം നിങ്ങൾക്ക് തരാം. എടുത്തോ!
കുറേ നാൾ 1900 ആരോടും മിണ്ടിയില്ല.
ദിവസങ്ങളോളം അവൻ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഞാൻ ബാറിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ...
മാക്സ്, ആ കോട്ടിന് നന്ദി. എനിക്ക് അത് വളരെ പാകമായിരുന്നു.
ഭയങ്കര നാണക്കേടായിപ്പോയി!
അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞു, ഇപ്പോൾ ഞാൻ അതൊക്കെ മറന്നു.
അവന്‍ തമാശ പറയുകയായിരുന്നില്ല.
എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവന് നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.
വീണ്ടും ചെന്ന് പിയാനോ വായിച്ചപ്പോള്‍
അവന്റെ വിരലുകള്‍ക്ക് ഒരു സന്ദേഹവുമില്ലായിരുന്നു.
പിയാനോ ആ സ്വരങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി.
അതെല്ലാം അവന്‍ ആ നിമിഷത്തില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ സ്വരങ്ങളായിരുന്നു.
അവന്റെ തലയിലെപ്പോഴോ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന സ്വരങ്ങള്‍.
അവിടെ ഇരുന്ന് ജീവിതം മുഴുവന്‍ തന്റെ
ആ യുക്തിഹീനമായ സംഗീതം വായിക്കാമെന്ന്അന്നേദിവസം അവന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
അവന്‍റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാമായിരുന്നആ സംഗീതം.
ആ കുഴലൂതുന്നവനെ നോക്ക്! അയാള്‍ മദ്യപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.
-ആര്? -ആ കുഴലൂത്തുകാരന്‍. കണ്ടില്ലേ അയാള്‍ കരയുന്നത്!
1933 ഓഗസ്റ്റ് 21ന് ഞാന്‍ വിര്‍ജിനിയനില്‍ നിന്നിറങ്ങി.
എന്നെങ്കിലും കടല്‍ജീവിതം മതിയാകുമെന്ന്എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
അതിനുശേഷം വിര്‍ജിനിയന്‍ കപ്പലിനെപ്പറ്റിയോ1900 നെ പറ്റിയോ ഞാന്‍ കേട്ടതേയില്ല.
ഞാന്‍ അതൊക്കെ മറന്നുപോയതുമില്ല.
യുദ്ധസമയത്ത് ഞാന്‍ സ്വയം ചോദിക്കുമായിരുന്നു;
"1900 ഇപ്പോഴിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെകില്‍ എന്ത് ചെയ്തേനെ?
എന്ത് പറഞ്ഞേനെ?
" യുദ്ധം തുലയട്ടെ! എന്ന് പറഞ്ഞേനെ!"
അവന്‍ പറഞ്ഞാലേ അത് ശരിയാവൂ .
ഇത്രയും നാളുകളായില്ലേ , അയാള്‍ പോയിക്കാണും.
ആ മീന്‍കച്ചവടക്കാരന്റെ മകളുടെ അടുത്തേക്ക്
അയാള്‍ മിക്കവാറും പോയിക്കാണും.
എന്തുപറ്റി മാക്സ്? നിന്റെ കടൽക്കാലുകള്‍ വീണ്ടും കളവുപോയോ?
ആ റെക്കോർഡ് നിനക്കെവിടുന്ന് കിട്ടി?
നീ ഇത്രയും നാള്‍ എന്തുചെയ്യുവാരുന്നു?
-പിയാനോ വായിക്കുകയായിരുന്നു. -യുദ്ധത്തിന്റെ സമയത്തും?
ആരും നൃത്തം ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കാത്ത സമയത്തും,
ബോംബുകള്‍ തലയ്ക്ക് മേലെ പതിക്കുന്ന സമയത്തും,
സംഗീതം അവര്‍ക്കൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.
മുറിവേറ്റവര്‍ക്ക് പ്രത്യേകിച്ചും.
അവര്‍ വേറൊരു ലോകത്തേക്ക്
പോയപ്പോഴും സംഗീതം അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
സംഗീതം ആസ്വദിക്കുന്ന സമയത്ത്
അവര്‍ ആ യാത്രപോലും മറന്നുപോയിരുന്നു.
അവര്‍ അവസാനമായി കണ്ട മുഖം എന്റേതായിരുന്നു.
കപ്പലവിടെ എത്തും വരെ ഞാന്‍ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇതിനെയാണോ നീ കപ്പല്‍ എന്ന് വിളിച്ചത്?
ഇതിപ്പോള്‍ പൊട്ടിത്തെറിക്കാന്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്ന പടക്കശാലയാണ്.
അപകടകരമാണ്..തോന്നുന്നില്ലേ?
നിന്നെപറ്റി പറയൂ മാക്സ്?
നിന്റെ കുഴല്‍വാദ്യം എവിടെ?
ഞാനത് ഉപേക്ഷിച്ചു, കുറച്ചുനാളായി .
പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ഒന്നൂടെ തുടങ്ങിയാലോ എന്ന് തോന്നുന്നു.
തല നിറയെ പുതിയ ആശയങ്ങളാണ്.
നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു തുടങ്ങിയാലോ?
നമ്മുടെ സ്വന്തം ബാന്‍ഡ്:
എന്തൊരു വലിയ വിജയമായിരിക്കും അത്!
എന്റെ കൂടെവാ! നമുക്ക് കടല്‍പ്പാലത്തില്‍ നിന്ന് ഇത് പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നത് കാണാം.
എന്നിട്ട് എല്ലാം ഒന്നേന്നു തുടങ്ങാം.
ചിലതങ്ങനെയാണ് , ഇടയ്ക്കു വച്ച് നിര്‍ത്തി ആദ്യം മുതല്‍ വീണ്ടും തുടങ്ങേണ്ടി വരും.
"നിന്റെ കയ്യിൽ നല്ലൊരു കഥയും അത് കേൾക്കുവാൻ ആളുകളും ഉള്ളിടത്തോളം.."
"..നിന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാവുന്നില്ല ." ഓര്‍മ്മയില്ലേ?
നീ പറഞ്ഞതാണ്.
എത്രയോ കഥകളുണ്ട് നിനക്കിപ്പോള്‍ പറയാന്‍.
ഈ ലോകം മുഴുവന്‍ നിന്റെ വാക്കുകള്‍ക്ക് കാതോര്‍ക്കും, അവര്‍ നിന്റെ സംഗീതത്തില്‍ മതിമറക്കും.
എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ.
അത്രയും വലിയ ആ നഗരം...
അതിന്റെ അവസാനം എവിടെയെന്നറിയില്ല.
അവസാനം.
നിനക്ക് കാണിച്ചുതരാമോ എവിടെയാണ് അതിന്റെ അവസാനം എന്ന്?
ആ ചവിട്ടുപടിവരെ ഒന്നും കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു.
ഞാനും ആ കോട്ട് ധരിച്ച്
നല്ല ആത്മവിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു.
പുറത്തിറങ്ങുന്ന കാര്യത്തില്‍ ഒരു സംശയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഞാന്‍ കണ്ടതല്ല എന്നെയവിടെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തിയത്,
മറിച്ച്, കാണാത്തതായിരുന്നു. മനസ്സിലായോ?
എന്താണ് ഞാനവിടെ കാണാതിരുന്നത്?
വിശാലമായ ആ നഗരത്തില്‍ എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു, ഒരു അവസാനം ഒഴിച്ച്.
എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ അതിനൊരു അവസാനമില്ലായിരുന്നു.
അതെല്ലാം എവിടെയാണ് അവസാനിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് കാണാന്‍ സാധിച്ചില്ല.
ലോകത്തിന്റെ അവസാനം.
ഒരു പിയാനോ എടുത്ത് നോക്കൂ.
അതിലെ കട്ടകൾക്ക് ഒരു തുടക്കവും ഒടുക്കവും ഉണ്ട്.
അവ 88 എണ്ണമുണ്ട്. അതിലാര്‍ക്കും തര്‍ക്കമില്ല.
അവയ്ക്ക് അവസാനമുണ്ട്, പക്ഷെ ഇല്ലാത്തത് നമ്മുടെ ഭാവനയ്ക്കാണ്.
ആ 88 കട്ടകൾകൊണ്ട് നമുക്ക് അനന്തമായ സംഗീതശകലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുവാന്‍ കഴിയും.
അതാണെനിക്കിഷ്ടം.
അങ്ങനെയാണ് ഞാന്‍ ജീവിച്ചിട്ടുള്ളതും.
പക്ഷെ നിങ്ങളെന്നെ ആ കവാടത്തില്‍ കൊണ്ടുനിര്‍ത്തിയിട്ട്‌
ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ കട്ടകളുള്ള ഒരു പിയാനോയും വച്ചുതന്നു, ഒരു അവസാനവുമില്ലാത്തത്.
അതാണ്‌ സത്യം,
ആ പിയാനോയ്ക്ക് അവസാനമില്ലായിരുന്നു.
കട്ടകളുടെ എണ്ണം അനന്തമാകുമ്പോള്‍ അതില്‍ സംഗീതം ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയില്ല.
അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഇരിക്കുന്ന ഇരിപ്പിടം തെറ്റിപ്പോയി.
അത് ദൈവത്തിന്റെ പിയാനോ ആണ്, എന്റെയല്ല.
ദൈവമേ! ആ തെരുവുകള്‍ നോക്കൂ,ആയിരക്കണക്കിന് എണ്ണം!
അതിലെങ്ങനെ ഒരെണ്ണം ഞാന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കും?
ഒരു ഭാര്യ, ഒരു വീട്,
സ്വന്തമായി ഒരുതുണ്ട് ഭൂമി,
മരിക്കാന്‍ ഒരു മാര്‍ഗം.
എവിടെയാണ് അവസാനം എന്നറിയാതെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ലോകം എല്ലാം തരുന്നു.
എല്ലാം കൂടി ഒരിക്കല്‍ പൊട്ടിത്തകരുമെന്ന് നിങ്ങള്‍ പേടിക്കുന്നില്ലേ?
അത്ര ഭീമാകാരമായ ഒരു ലോകത്ത് എങ്ങനെ ഞാന്‍ ജീവിക്കും?
ഞാനീ കപ്പലിലാണ് ജനിച്ചത്.
ലോകം എന്നെ കടന്നു പോയി. ഒന്നിച്ചല്ല, ഒരു സമയം 2000 പേര്‍ മാത്രം.
ധാരാളം ആഗ്രഹങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ അതിനൊക്കെ
ഒരു കപ്പലിനുള്ളില്‍ ഒതുങ്ങാനുള്ള വലിപ്പമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അവിടെ നമ്മള്‍ ചെറിയ, അവസാനമുള്ള ഒരു പിയാനോയില്‍ നമ്മുടെ സന്തോഷങ്ങള്‍ വായിച്ചു ജീവിച്ചു.
അങ്ങനെ ജീവിക്കാനാണ് ഞാന്‍ പഠിച്ചത്.
കര എനിക്ക്
ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാവുന്നതിലും വലിയൊരു കപ്പലാണ്.
അപ്രാപ്യമായ സൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയാണത്.
വളരെ വളരെ നീളം കൂടിയ ഒരു യാത്രയാണത്. സഹിക്കാവുന്നതിലും കൂടുതലാണതിന്റെ ഗന്ധവും.
അതിന്റെ സംഗീതമുണ്ടാക്കാന്‍ എനിക്കറിയില്ല.
എനിക്കൊരിക്കലും ഈ കപ്പലില്‍ നിന്നിറങ്ങാന്‍ കഴിയില്ല.
ആകെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്നത്, ജീവിതത്തില്‍ നിന്നേ ഇറങ്ങിപ്പോവുക എന്നതാണ്.
എന്തൊക്കെയായാലും, കരയിലെ കണക്കുപ്രകാരം ഞാന്‍ ജനിച്ചിട്ടേയില്ല.
നിനക്ക് മാത്രമാണ് എന്നെ വേണ്ടത്, മാക്സ്.
ഈ ലോകത്ത് ഞാനിവിടെയുണ്ടെന്ന് നിനക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ.
നീയൊരു ന്യൂനപക്ഷമാണ്.
നിനക്കത് ഒരു ശീലമായിക്കോളും.
സുഹൃത്തേ എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ.
ഞാന്‍ ഇതില്‍നിന്നും ഇറങ്ങുന്നില്ല.
മാക്സ്!
മുകളില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ എന്തായിരിക്കും സംഭവിക്കുക?
അവര്‍ പുസ്തകത്തില്‍ എന്റെ പേര് നോക്കുന്നു, പക്ഷെ കാണുന്നില്ല!
"നിന്റെ പേരെന്താന്നാ പറഞ്ഞത്?" "1900"
"കാണുന്നില്ലല്ലോ."
-" നോക്കൂ , ഞാനൊരു കപ്പലിലാണ് ജനിച്ചത്." -" എന്താ പറഞ്ഞത്?"
"കപ്പലില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന് മരിച്ചവന്‍. അതുകൊണ്ട് അതില്‍ എന്റെ പേരുണ്ടാവില്ല."
-"കപ്പലപകടം ആയിരുന്നോ?" -"അല്ല, ആറര ടണ്‍ സ്ഫോടകവസ്തുക്കള്‍."
" ഇപ്പോള്‍ നിനക്കെങ്ങനെയുണ്ട്?"
"കുഴപ്പമില്ല, ഒരു കൈ നഷ്ടമായി എന്നുമാത്രം."
-"ഒരു കൈ പോയോ?" -"അതെ, ആ സ്ഫോടനത്തില്‍."
"സാരമില്ല,നമുക്കൊരെണ്ണം വച്ചുപിടിപ്പിക്കാം"
-" ഏതാ പോയതെന്ന് പറഞ്ഞത്?" -" ഇടതുകൈ."
" അയ്യോ ക്ഷമിക്കൂ!"
" ഇവിടെ ആകെ രണ്ടു വലതുകൈകള്‍ മാത്രമേ ഇരിപ്പുള്ളൂ."
-"രണ്ടും വലത്തേതാണോ?" -"അതെ."
"അതേയുള്ളൂ ഇവിടെ."
"നിനക്ക് അതിലൊന്ന് എടുത്തുകൂടെ?"
-"ഏത്?" -"ഇടതിനു പകരം ഒരു വലതുകൈ?"
"ആയിക്കോട്ടെ.. ഒന്നുമില്ലാത്തതിലും നല്ലതല്ലേ ഒരു വലതുകൈ എങ്കിലും ഉള്ളത്."
"അത് സത്യം."
"കറുത്ത കൈ വേണോ വെളുത്ത കൈ വേണോ?"
"എനിക്ക് ചേരുന്നത് തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ."
"എനിക്ക് കറുത്തവരോട് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല.ചേര്‍ച്ച മാത്രമേ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളൂ."
അത് തമാശയല്ല, മാക്സ്.
എന്ത് രസമായിരിക്കും! രണ്ടു വലതുകൈകളുമായി പരലോകജീവിതം!
അതുവച്ച് എങ്ങനെ കുരിശുവരയ്ക്കും?
മാക്സ്!
രണ്ടു വലതുകൈകള്‍ കൊണ്ട് ഞാനുണ്ടാക്കുന്ന സംഗീതം എങ്ങനെയായിരിക്കും?
അവിടെ ഒരു പിയാനോ കിട്ടിയാല്‍ മതിയായിരുന്നു!
-പതുക്കെ. -മുറുകെ പിടിച്ചോ.
നിങ്ങളായിരുന്നു എന്റെ സ്ഥാനത്തെങ്കില്‍ എന്ത് ചെയ്തേനെ?
അറിയില്ല.
ചിലപ്പോള്‍ എന്നെക്കൊണ്ട് ഒരു ഉപയോഗവുമില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്തേനെ.
ഇന്നല്ലെങ്കില്‍ നാളെ എല്ലാ കഥകളും അവസാനിക്കും.ഒന്നും കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാന്‍ ഉണ്ടാവില്ല.
എന്തായാലും, നന്ദി!
ഹേയ്..
ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
ആ പൊട്ടിയ റെക്കോര്‍ഡ് ആരാണ് പിയാനോയ്ക്കുള്ളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചത്?
-ഞാന്‍ തന്നെയാണ്. -അപ്പോള്‍ നിങ്ങളൊരു ഉപയോഗ്യശൂന്യന്‍ അല്ല.
ഹേയ്!
നില്‍ക്കൂ!
ഇതെടുത്തോളൂ. നിങ്ങള്‍ക്കിത് ആവശ്യം വരും.
-പക്ഷെ എന്റെ കയ്യില്‍... -പണമൊന്നും വേണ്ട!
നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ കഥയ്ക്ക് ഈ കുഴലിനേക്കാള്‍ വിലയുണ്ട്.
വളരെ നന്ദി!
- THE LEGEND OF 1900 -
പരിഭാഷ :സതീഷ് ഹരിപ്പാട്
Join MSone https://www.facebook.com/groups/MSONEsubs/